ਚੰਗਾ ਭੂਸ਼ੇ

ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਛੱਪੜ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਮੇਂ ਥਾਂ 'ਚ ਅਸੀਂ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਆਥਣੇ ਜਦੋਂ ਬਾਂਦਰ ਕਿੱਲਾ, ਕਿਰਕਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦੇ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਐਤਬਾਰ ਨੂੰ ਆਥਣੇ ਰਲਕੇ ਚਾਰ ਆਲੀ ਫਿਲਮ ਦੇਖਦੇ ਓਦੋਂ ਭੂਸ਼ਾ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਵੱਡੇਆਂ ਦੇ ਦੱਸਣ ਮੁਤਾਬਕ ਭੂਸ਼ਾ ਸਾਥੋਂ ਉਮਰ 'ਚ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪੰਜਮੀਆਂ, ਸੱਤਮੀਆਂ, ਦਸਮੀਆਂ ਬਾਰ੍ਹਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਗੱਭਰੂ ਜੇ ਹੋਗੇ ਪਰ ਭੂਸ਼ਾ ਫੇਰ ਵੀ ਸਾਥੋਂ ਨਿੱਕਾ ਰਿਹਾ। ਭੂਸ਼ਾ ਮੁੱਢੋਂ ਈ ਅਣਬੁੱਝੀ ਜੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਸਾਥੋਂ ਨਿੱਕਾ ਰਿਹਾ।
ਹੁਣ ਤੀਹ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭੂਸ਼ਾ ਸੇਹਤ ਪੱਖੋਂ ਹਲੇ ਵੀ ਨਿਆਣਾ ਈ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਤੜਕੇ ਪੌਣੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਬੀਤ ਨੇ ਆਕੇ ਮੇਰੇ ਹੁੱਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ,"ਪਰਧਾਨ ਬਿੰਦਰ ਕਾ ਭੂਸ਼ਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ"। ਨੀਰਾ ਪੱਠਾ ਪਾਕੇ ਅਸੀਂ ਭੂਸ਼ੇ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੋਗੇ।
ਗਲੀ ਰਾਹ 'ਚੋਂ ਨੰਘਦੇ ਟੱਪਦੇ ਜਦੋਂ ਭੂਸ਼ਾ ਟੱਕਰਦਾ ਤਾਂ ਸੋਬਤ ਈ ਹਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ,"ਭੂਸ਼ੇ ਕਿਮੇਂ ਆ"?
ਭਰਵੱਟੇ ਉਤਾਂਹ ਜੇ ਚੱਕਕੇ ਭੂਸ਼ਾ ਸੰਖੇਪ ਜਾ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦਾ ,"ਠੀਕ ਆ"। ਭੂਸ਼ਾ ਬਹੁਤਾ ਚੁੱਪ ਈ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਭੂਸ਼ੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਸਦਾ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋਗੀ। ਤਪਦੀ ਦੁਪੈਹਰ 'ਚ ਨਿਕਲੀ ਸਿਵੇ ਦੀ ਲਾਟ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਾ ਹਵਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਖੂਹ ਦੀ ਕੰਧ 'ਚ ਉੱਗੇ ਪਿੱਪਲ ਅਰਗੀ ਸੀ ਭੂਸ਼ੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਜੇਹਾ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਜੇਹਾ ਨਾ ਜੰਮਿਆ। ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇਂ ਆ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਭੂਸ਼ੇ ਨੂੰ ਚਰਨਾਂ ਲਿਵੇ ਰੱਖੇ....ਚੰਗਾ ਬਈ ਭੂਸ਼ੇ.....ਘੁੱਦਾ

ਨਿੱਕੇ ਦਾ ਏ. ਸੀ

ਕੇਰਾਂ ਭਰਾਵਾ ਆਹੀ ਦਿਨ । ਹਾੜ੍ਹ ਦਾ ਵਿਚਾਲੜਾ ਜਾ ਪੱਖ ਸੀਗਾ। ਹੁਣ ਅੰਗੂ ਇੱਕ ਦੋ ਮੀਂਹ ਪੈਕੇ ਗਰਮੈਸ਼ ਜੀ ਵੱਧ ਜਿਆ ਕਰੇ, ਧਰਤੀ 'ਚੋਂ ਭੜਧਾਹ ਲਿੱਕਲਿਆ ਕਰੇ । ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਨਿੱਕੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਰਨ ਨਿੱਕਿਆ ਬੈਠਕ 'ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਕਰ ਚਾਰ ਅੱਖਰ। ਸਾਡੇਆਲਾ ਤਾਏ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੋਗਿਆ, ਕੈਂਹਦਾ ਤਾਇਆ ਜਰ ਜੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਤਾਂ ਬੈਠਕ 'ਚ ਏ ਸੀ ਲਵਾਦੇ ਬਾਈ ਬਣੇ। ਸਾਡੇ ਦਾਤੀ ਫਰੇ ਆਲੇ ਲਾਣੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਆਰੀ ਏ ਸੀ ਲਫਜ਼ ਸੁਣਿਆ ਸੀਗਾ।
ਆਅਅ ਕੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ ਨੇ ਮਿਸਤਰੀ ਸੱਦ ਲਿਆ ਰਾਇ ਲੈਣ ਖਾਤਰ। ਬੈਠਕ ਵੇਖਕੇ ਮਿਸਤਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਪਰਧਾਨ ਤੂੜੀ ਆਲੀ ਸਬ੍ਹਾਤ ਜਿੱਡੀ ਬੈਠਕ ਬਗਲੀ ਬੈਠੇ ਆਂ, ਏਥੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟੋ ਡੇਢ ਟਨ ਦਾ ਏ. ਸੀ ਲੱਗੂ।
ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ 'ਚ ਚਿੱਤ 'ਚ ਬੱਜੀ ਬੀ ਖੌਣੀ ਏ. ਸੀ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਈ ਡੇਢ ਟਨ ਹੁੰਦਾ। ਪੈਸੇ ਪੂਸੇ ਫੜ੍ਹਲੇ ਆੜ੍ਹਤ ਤੋਂ ਬੀ ਏ. ਸੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਾ। ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਬੀ ਨਿੱਗਰ ਆ ਕੰਮ, ਚੱਕਾ ਚਕਾਈ ਖਾਤਰ ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਲੈਜੀਏ ਨਾਲ। ਟਰੈਲੀ ਦੇ ਟੈਰਾਂ 'ਚ ਫੂਕ ਫਾਕ ਫੁੱਲ ਕਰਲੀ ਭਰਾਵਾ। ਲੱਕੜ ਦੇ ਗੁਟਕੇ ਗਟਕੇ ਧਰਲੇ ਬਿੱਚੇ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਲਾਸਾਂ ਸਿੱਟਲੀਆਂ ਟਰੈਲੀ 'ਚ ਬੀ ਬਜ਼ਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਣੀ ਆ, ਖਿੱਚਾ ਖਚਾਈ ਖਾਤਰ ਲਾਸ ਚਾਹੀਦੀ ਆ। ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ 'ਚ ਫੁੱਲ ਚਰਚਾ। ਬਿੱਲਵਟਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਪਾਕੇ ਸਾਡੇਆਲਾ ਟਰੈਲੀ ਦੇ ਟੂਲ ਤੇ ਪੈਰ ਧਰਕੇ ਘੱਪ ਦਿਨੇ ਬਿੱਚ ਬਹਿ ਗਿਆ। ਸੱਥ 'ਚੋਂ ਸਾਰੀ ਪੱਠੇ ਵੱਢ ਜੰਤਾ ਲੱਦਲੀ । ਚੁੰਝਾਂ ਆਲੀ ਮੁਗਸਰੀ ਜੁੱਤੀ ਪਾਕੇ ਤਾਏ ਨੇ ਟੈਟਰ ਖਿੱਚਤਾ ਬਠਿੰਡੇ ਨੂੰ। ਸ਼ਹਿਰ ਵੜਨ ਸਾਰ ਚਾਹ ਆਲੀ ਰੇਹੜੀ ਦੇਖਕੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦੀ ਭਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ। ਸ਼ੈਹਰੀਏ ਬਿੜਕਾਂ ਕੱਢਣ ਬੀ ਏਧਰ ਖੌਣੀ ਕੇਹੜਾ ਜਰਗ ਦਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਾ ਬਾ। ਚਾਹ ਨਾ ਬਾਲੂਸ਼ਾਹੀਆਂ ਖਾਕੇ ਮੁਲਖ ਫੇਰ ਬਹਿਗਿਆ ਟੈਟਰ ਤੇ। ਹਨੂੰਮਾਨ ਚੌਂਕ ਮੁੜਕੇ ਟਰੈਟ ਲਿਜਾਕੇ ਦੁਕਾਨ ਮੂਹਰੇ ਲਾਤਾ। ਏ. ਸੀ ਦੇਖਕੇ ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਸੋਚਣ ਨੂੰ ਬੀ ਬਕਸਾ ਜਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਿੱਕਾ ਈ ਆ, ਊਂਈ ਵਜ਼ਨ ਬਾਹਲਾ ਹੋਊ।
ਬਿੱਲ ਬੁਲ ਕਟਾਕੇ ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀਆਂ ਕਫਾਂ ਮੋੜੀ ਜਾਣ ਬੀ ਹੁਣ ਵਜ਼ਨ ਚੱਕਣਾ। ਸਾਡੇਆਲਾ ਟਰੈਲੀ 'ਚੋਂ ਲਾਸਾਂ ਚੁੱਕੀ ਲਿਆਵੇ । ਗਿੱਠਮੁਠੀਏ ਜੇ ਦੋ ਬਈਆਂ ਨੇ ਏ. ਸੀ ਚਾਕੇ ਘੱਪ ਦਿਨੇ ਟਰੈਲੀ 'ਚ ਧਰਤਾ। ਜਦੋਂ ਤਾਇਆ ਕਣੱਖਾ ਜਾ ਝਾਕਿਆ ਸਾਡੇਆਲਾ ਨਿੱਕਾ ਊਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਖੇ ਅਰਗਾ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਟੈਟਰ ਦੇ ਮਰਗਾੜ ਦੇ ਬਹਿ ਗਿਆ ਕੱਚਾ ਜਾ ਹੋਕੇ। ਐਹੇ ਜੇ ਹੁੰਦੇ ਆ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇ....ਘੁੱਦਾ

ਛੰਦ - ਖਬਰਨਾਮਾ ਹਾੜ੍ਹ ਦਾ

ਦੁਖਦੇ ਗੋਡੇ, ਰੋਕਤੇ ਡੋਡੇ
ਸਿਆਸੀ ਜੁਗਤਾਂ, ਮਿਲੀਆਂ ਭੁਗਤਾਂ
ਮਾੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਕਿੱਲੋ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹਦੇ
ਟਰੱਕ ਟਪਾਉਂਦੇ
ਅਫਸਰੀ ਬਾਤਾਂ, ਹੋਟਲੀਂ ਰਾਤਾਂ
ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਟੰਗੀਆਂ, ਨਚਾਉਂਦੇ ਨੰਗੀਆਂ
ਛੋਟੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਪੀਣ ਸਕੌਚਾਂ
ਪੈੱਗ ਮੰਗਾਉਂਦੇ
ਹਿੱਲੇ ਇਰਾਕ, ਮਰੇ ਜਵਾਕ
ਗਰਦਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਫੜ੍ਹੀਆਂ
ਅਮਰੀਕੀ ਨੀਤੀ, ਮੋਢੇ ਤੇ ਫੀਤੀ
ਕਾਲਜੇ ਕਸਕਾਂ
ਭੁੱਲਕੇ ਮੱਦਾਂ, ਟੱਪਕੇ ਹੱਦਾਂ
ਚੀਨੀ ਚੜ੍ਹਗੇ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵੜਗੇ
ਰੂਸ ਤੇ ਪਾਕਿ, ਕਰਨਗੇ ਸਾਕ
ਸਾਂਝੀਆਂ ਮਸ਼ਕਾਂ
ਵਧੇ ਕਿਰਾਏ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਏ
ਚੱਕਤੇ ਤੇਲ, ਬਣਾਤੀ ਰੇਲ
ਕਲਪੇ ਜੱਟ, ਲੰਮੇ ਨੇ ਕੱਟ
ਹੋਰ ਸਿਆਪੇ
ਮਹਿਕਮੇ ਡੱਕੇ, ਖੋਲ੍ਹਤੇ ਨੱਕੇ
ਰੁੜ੍ਹੇ ਜਵਾਕ, ਚੌਵੀ ਹਲਾਕ
ਕੱਢਣ ਲਕੀਰਾਂ, ਚੱਕ ਤਸਵੀਰਾਂ
ਉਡੀਕਣ ਮਾਪੇ
ਪੱਲੇ ਨਾ ਧੇਲੀ, ਜਵਾਨੀ ਵੇਹਲੀ
ਬੋਝੇ ਰੱਕੜਾਂ, ਛੱਡਦੇ ਯੱਕੜਾਂ
ਪੁਲਸ ਹੱਥ ਸੋਟੇ, ਰਾਖਵੇਂ ਕੋਟੇ
ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਧਰਨੇ
ਲਮਕਗੇ ਮੁੱਦੇ, ਵੇਖਲੀਂ ਘੁੱਦੇ
ਸਣੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਦੇਣਗੇ ਚੀਰ
ਫੇਰ ਜਨਾਬ, ਤੁਰੂ ਪੰਜਾਬ
ਬੰਨ੍ਹਕੇ ਪਰਨੇ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.......ਭਾਊ ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜੇ
1. ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਜਵਾਕ ਜਦੋਂ ਬੋਲਣ ਜੋਗਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਘਰ ਦੇ ਜੀਅ ਜਵਾਕ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਗੇ ,"ਬੇਟਾ ਅੰਕਲ ਕੋ ਨਮਸਤੇ ਬੋਲੋ, ਚਲੋ ਚਲੋ , ਪਾਪਾ ਕੋ ਬਾਏ ਬੋਲੋ ਬੇਟਾ"। ਤੇ ਜੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇਆਂ ਦਾ ਜਵਾਕ ਬੋਲਣ ਜੋਗਾ ਹੁੰਦਾ ਉਹਨੂੰ ਅਈਂ ਪੁੱਛੀ ਜਾਣਗੇ ," ਓਏ ਛੋਹਰਾ ਅਾਪਣਾ ਕੱਟਾ ਕਿਮੇਂ ੜਿੰਗਦਾ ਓਏ ?
2. ਕੋਈ ਨਮੀਂ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਪੁੱਛਣਗੇ ,"ਡਾਇਰੈਕਟ ਕਿਸਨੇ ਕੀ ਆ? ਕੌਣਸੇ ਹੀਰੋ ਕੀ ਫਿਲਮ ਹੈ"। ਦੂਜੀ ਸੈੜ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇ ਜਵਾਕ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਹੀ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ,"ਪਰਧਾਨ ਲੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਕ ਆ "
3. ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਬੰਦਾ ਜਦੋਂ ਜਵਾਕ ਦੇ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ," ਰਮੇਸ਼ ਸਰ ਹਮਾਰੇ ਬੱਚੇ ਕੋ ਡਾਂਟੀਏ ਮਤ, ਪਿਆਰ ਸੇ ਪੜ੍ਹਾਨਾ ਇਸਕੋ।" ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਆਲਾ ਬੰਦਾ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਈਂ ਆਖੀ ਜਾਊ ,"ਮਾਹਟਰਾ ਜੇ ਸਾਡਾ ਛੋਹਰ ਨਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਦਿਸੇ ਮਾਰ ਮਾਰ ਲੰਬ 'ਠਾਦੀਂ ਕੰਜਦੇ ਦੀ। ਜਵਾਕ ਡਰਦਾ ਕੋਲੇ ਐਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿਮੇਂ ਫਾਟਕਾਂ ਤੋਂ ਗਾਂ ਡਰੀ ਹੁੰਦੀ ਆ.
4. ਕਾਲਜਾਂ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਰਿਜ਼ਲਟ ਆਉਂਦੇ ਨੇ , ਕਿਤੇ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇਖਲਿਓ ਟੌਪਰਾਂ 'ਚ ਅਗਰਵਾਲ, ਮਿਸ਼ਰੇ, ਜਾਂ ਗੁਪਤੇ ਹੋਣਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਈ ਪਹਿਲ , ਦੁੱਗ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਨਾਏ ਸਾਰੇਆਂ ਦੇ ਐਨਕਾਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
5. ਜਦੋਂ ਦਾ ਬਾਈ ਲਾਦੇਨ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਓਦੋਂ ਦੀਆਂ ਅਜੀਤ ਅਰਗੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਕੋਲ ਖਬਰਾਂ ਵੀ ਹੈਨੀ ਛਾਪਣ ਨੂੰ । ਕੰਜਦੇ ਸਾਬਣ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਈ ਦਈ ਰੱਖਣਗੇ ਪਹਿਲੇ ਪੇਜ ਤੇ।
6. ਏਹਨਾਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਗਲੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨੰਘਣ ਲੱਗਿਆ ਹਰੇਕ ਬੰਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ,"ਕਿਮੇਂ ਆ ਜੋਰਿਆ, ਮੀਹ ਮੂੰਹ ਪਵਾਦੇ ਕੰਜਦੇਆ, ਐਨੀ ਗਰਮੀ ਕਰਾਈ ਆ"। ਊਈਂ ਲਾਂਭੇ ਦਈ ਜਾਣਗੇ ਡੱਕੇ ਬਏ।..........ਘੁੱਦਾ

ਧਰਮ

ਏਸੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮਾਰਚ ਮਹੀਨੇ ਅਸੀਂ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਬ੍ਹ ਗਏ ਬਏ ਸੀ।
ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਬੋਂ ਮੁੜਦਿਆਂ ਰੇਲਗੱਡੀ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਖੰਡਵਾ' ' ਦੇ ਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਆਕੇ ਰੁਕੀ। ਮੂੰਹ ਨੇਹਰੇ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ।। ਚਾਰ ਪੰਜ ਚੋਬਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਮੁੰਡੇ ਗੱਡੀਓਂ ਉੱਤਰੇ ਤੇ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਾਗੇ। ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸਾਡਾ ਡੱਕਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁਲਖ ਹਿੜ ਹਿੜ ਦੰਦ ਕੱਢੀ ਜਾਬੇ ਉਹਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਢੰਗ ਵਧੀਆ ਲੱਗਾ ਸਾਨੂੰ । ਸਤਾਨਵਿਆਂ ਦਾ ਸੜਾ ਜਾ ਨੈੱਟ ਪੈਕ ਪਵਾਕੇ ਮੁਲਖ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਜੈਨੀਆਂ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦਾ ਬੀ ਓਹ ਮੂੰਹ ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਨੇ, ਥਾਂ ਸੁੰਭਰ ਕੇ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਕਾਹਤੋਂ ਤੁਰਦੇ ਨੇ। ਤੁਸੀਂ ਜਰ ਡੋਡੇ ਲੈਣੇ ਆ ਅਗਲੇ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਆਵਦੇ ਪਿਓ ਦੇ ਆਖੇ ਨਈਂ ਲੱਗਦੇ ਪਰ ਜੈਨੀ ਬੋਧੀ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਖੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੋਕ ਕੇ ਵਜਾਉਂਦੇ ਨੇ।
ਬਾਹਲੀਆਂ ਸਿਆਣਫਾਂ, ਸਮਝੌਤਿਆਂ, ਅਕਲਾਂ, ਦਲੀਲਾਂ, ਵਿਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਈਂ ਟੱਪਦੀ ਹੁੰਦੀ। ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਟੋਕਾ ਟੋਕੀ , ਐਮੈਂ ਨਜ਼ੈਜ਼ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਖਿਲਾਫ ਲੇਖ ਲਿਖਕੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਆਵਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਾਉਣੀ ਕਿੱਧਰਲੀ ਭੱਦਰਕਾਰੀ ਆਲੀ ਗੱਲ ਆ।
ਕਈਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਵੇਖੇ ਆ ਕਹਿੰਦੇ ਬੀ "ਸਿੱਖ ਬਾਹਮਣ ਆ, ਏਹੇ ਮੀਟ ਨਈਂ ਖਾਂਦੇ" । ਖਾਓ ਮੀਟ ਕੋਈ ਚੱਕਰ ਨਈਂ, ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਟਿੱਚਰ ਕਰਨੀ ਕੇਹੜੀ ਸਿਆਣਫ ਆ। ਨਿੱਤ ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਦਾਲ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਆਲੇ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਟੀਕਾ ਲਵਾਉਣ ਵੇਲੇ ਆਪ ਚਿੱਤੜ ਜੇ ਕੱਠੇ ਕਰੀ ਜਾਣਗੇ। ਪਰਧਾਨ ਜਾਨ ਹਰਿੱਕ 'ਚ ਹੁੰਦੀ ਆ। ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਖਾਓ ਪੀਓ ਪਰ ਦੂਜੇਆਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਟਿੱਚਰਾਂ ਨਾ ਕਰਿਆ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਸੰਤਾਲੀ, ਚੌਰਾਸੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ....ਨਾਨਕ ਭਲੀਆਂ ਕਰੇ.....ਘੁੱਦਾ

ਸਾਡਾ ਸਾਂਝਾ ਪੰਜਾਬ

ਤੜਕੇ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਹੜੇ ਆਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਨਿਆਣਾ ਕੇਨੀ ਚਾਕੇ ਕਿਸੇ ਸਰਦੇ ਘਰ ਜਾਕੇ
ਆਖਦਾ ," ਅੰਬੋ , ਅੰਬੋ ਬਣਕੇ ਲੱਸੀ ਪਾਦੇ"
ਤਵੇ ਤੋਂ ਰੋਟੀ ਥੱਲਕੇ ਅੰਬੋ ਚਾਮਟੇ ਤੇ ਪਈ ਤੌੜੀ ਨੂੰ ਟੇਢੀ ਕਰਕੇ ਜਵਾਕ ਦੀ ਕੇਨੀ ਲੱਸੀ ਨਾ ਨੱਕੋ ਨੱਕ ਭਰ ਦੇਂਦੀ ਆ।
ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਕੁੜੀ ਗਾਰੇ ਨਾਲ ਕੱਢੀ ਚਾਰ ਇੰਚੀ ਕੰਧ ਤੇ ਖਲੋ ਕੇ ਗਵਾਂਢਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਆ ,"ਚਾਚੀ ਤੁਸੀਂ ਕਾਹਦੀ ਦਾਲ ਧਰੀ ਆ? ਮੇਰੀ ਬੇਬੇ ਨੇ ਕਰੇਲੇ ਧਰੇ ਆ ਮੈਨੂੰ ਜਮੀਂ ਚੰਗੇ ਨਈਂ ਲੱਗਦੇ , ਚਾਚੀ ਬਣੇ ਮੈਨੂੰ ਥੋਡੇ ਘਰੋਂ ਦਾਲ ਦੀ ਕੌਲੀ ਦੇਦੇ"।
ਜਾਂ ਸੱਥ 'ਚ ਖੜ੍ਹੇ ਤਾਇਆ ਭਤੀਜਾ ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਲੜ ਪੈਂਦੇ ਨੇ, ਗੁੱਭ ਗਲ੍ਹਾਟ ਕੱਢ ਕੇ ਘਰੋ ਘਰੀ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਫੇਰ ਦੋ ਘੈਂਟਿਆ ਮਗਰੋਂ ਭਤੀਆ ਆਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ,"ਤਾਇਆ ਜਰ ਥੋਡਾ ਸੁਹਾਗਾ ਵੇਹਲਾ ਜਰ, ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ"। ਸੱਥ 'ਚ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਭੁੱਲਕੇ ਤਾਇਆ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦਾ ," ਲੈਜਾ ਭਤੀਜ, ਤੈਥੋਂ ਸੁਹਾਗਾ ਚੰਗਾ ਕਿਤੇ, ਵਾੜੇ 'ਚ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ ਲੈਜੀਂ"।
ਆਹ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਵਧਾਉਂਦੀਂਆ ਨੇ, ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ , ਠਰਕਾਂ, ਸਾਂਝਾਂ, ਬੀੜ੍ਹੀ ਬੱਟੇ ਈ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਜਿਓਦਾ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਮਾਝਾ, ਮਾਲਵਾ, ਦੁਆਬਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਦੇ ਸੀਰੀ ਬਣਦੇ ਰਹੇ ਨੇ। ਔਖੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਮਾਲਵਾ ਮਾਝੇ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਆਹਾਂ ਸਮੇਂ ਪਰੀਹੇ ਬਣਨਾ ਜਾਣਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਮਾੜੇ ਸਮੇਂ ਮੁਕਾਣਾਂ ਬਣ ਕੇ ਦੁੱਖ ਵੀ ਵੰਡਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਨਾਨਕ ਦੀ ਖੜਾਂਵ ਦੇ ਖੜਕੇ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਵਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਪੰਜਾਬ ਅੱਜ ਵੀ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ। ਡਰਿਆ ਨਾ ਕਰੋ ਮੋਦੀ ਛੱਡੋ ਬਸ਼ੱਕ ਮੋਦੀ ਦਾ ਪਿਓ ਆਜੇ, ਗੁਰੂ ਘਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਇਓਂ ਈ ਝੁੱਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ....ਨਾਨਕ ਭਲੀਆਂ ਕਰੇ....ਘੁੱਦਾ

ਛਬੀਲਾਂ

ਕੇਰਾਂ ਨਰਮੇ ਕਰੰਡ ਹੋ ਹਟੇ। ਦੁਬਾਰੇ ਉੱਗਰ ਪੇ ਹੁਣ। ਝੋਨੇ 'ਚ ਪੰਜ ਸੱਤ ਦਿਨ ਹੈਗੇ ਨੇ ਹਲੇ।
ਓਤੋਂ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਜੂਨ ਮਹੀਨਾ ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ। ਤੱਤੀ ਲੋਅ ਪਿੰਡਾ ਸਾੜਦੀ ਆ ਤੇ ਚੁਰਾਸੀ ਦੀ ਅੱਗ ਕਾਲਜੇ।
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਉਗਰਾਹੀ ਕਰਕੇ ਬੱਸ ਅੱਡੇਆਂ ਤੇ ਤਖਤਪੋਸ਼ ਰੱਖਕੇ, ਵੱਡੇ ਲੀਲੇ ਡਰੰਮਾਂ 'ਚ ਰੂਹ ਅਫਜੇ ਦੀ ਬੋਤਲਾਂ ਘੋਲਕੇ ਛਬੀਲਾਂ ਲਾ ਰਹੇ ਨੇ। ਤੋਕੜ ਮੈਸ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਾਰ ਅਰਗਾ ਸੰਘਣਾ ਦੁੱਧ ਛਬੀਲ ਦੇ ਜਲ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗਤ ਬਖਸ਼ਦਾ। ਬੱਸਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੋਕ ਪਾਣੀ ਪਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਨੈਰੋ ਪਜਾਮਿਆਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੇਠੋਂ ਮੋੜਕੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਮੁਲਖ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ। ਤੇਜ਼ ਗੱਡੀਆਂ ਆਲੇ ਕਈ ਆਰੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ ਬੀ ਕਿਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਕੂਲਿੰਗ ਬਾਹਰ ਨਾ ਬਗਜੇ।
ਸ਼ਕੂਟਰ, ਮੋਟਰਸ਼ੈਕਲ ਆਲੇ ਮਾਤੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਬੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਖੀਰ ਅੰਗੂ ਮਿਲਦਾ। ਕਈ ਫੇਸਬੁੱਕੀ ਵਿਦਵਾਨ ਛਬੀਲ ਤੇ ਜਾਕੇ ਕੂਹਣੀ ਜਿੱਡੇ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਗਲਾਸ ਸੜ੍ਹਾਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਨਾਲੇ ਘਰੇ ਜਵਾਕਾਂ ਜੋਗਰਾ ਪਾਣੀ ਡੋਲੂ 'ਚ ਪਵਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਮੁੜਨ ਲੱਗੇ ਪੜਦੇ ਜੇ ਨਾਲ ਰੂ ਆਫਜੇ ਦੀਆਂ ਖਾਲੀ ਬੋਤਲਾਂ ਗਾਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਆ ਬੀ ਬੋਤਲਾਂ ਬੱਟੇ ਕੁਲਫੀ ਆਲੇ ਤੋਂ ਕੁਲਫੀਆਂ ਖਾਮਾਂਗੇ।
ਫੇਰ ਐਹੇ ਜੇ ਸ਼ਖਸ਼ ਘਰੇ ਆਕੇ ਕੰਮੂਟਰ ਮੂਹਰੇ ਬਹਿਕੇ ਸਟੇਟਸ ਲਿਖਦੇ ਨੇ ਬੀ ਡੱਕੇ ਸਿੱਖ ਛਬੀਲਾਂ ਲਾਕੇ ਟਰੈਫਿਕ ਡਿਸ਼ਟਰਬ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਏਹ ਫਜ਼ੂਲ ਖਰਚੀ ਆ ਜੀ।
ਸੁੱਥਣਾਂ ਸਵਾਉਣ ਆਲੇ ਮੂਤਣ ਨੂੰ ਰਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਦੇ ਨੇ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਕਮਲੇ ਨਿਹੰਗ ਛਬੀਲਾਂ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਪੱਲਿਓਂ ਪੈਸੇ ਖਰਚਕੇ ਰਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਂਦੇ ਨੇ।
ਅੱਤ ਦੀ ਗਰਮੀ 'ਚ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀਕੇ ਅਗਲੇ ਦਾ ਢਿੱਡ 'ਸੀਸਾਂ ਦੇਂਦਾ ਜਾਂਦਾ।
ਸਿਆਣੇ, ਸੂਝਵਾਨ ਤੇ ਦਲੀਲੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਿਹੋ, ਕਮਲੇ ਬੂਝੜ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਰੱਖੋ।
ਦੱਬੀ ਆਓ ਕਿੱਲੀ.....ਬਾਕੀ ਸਰਬੰਸਦਾਨੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆ....ਘੁੱਦਾ