Thursday, 10 March 2016

ਪਾਤੜਾੰ

ਕਈ ਆਰੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ 'ਚ ਲਿਖੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ 'ਚ ਹੋਰੂੰ ਹੁੰਦੀ ਆ ਤੇ ਬੋਲਣ 'ਚ ਹੋਰੂੰ।
ਏਮੇੰ ਜਿਮੇੰ ਕੇਰਾੰ ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਸੰਗਰੂਰ ਏਰੀਏ 'ਚ ਕੰਮ ਗਏ ਬਏ ਸੀ। ਤਾਏ ਕੋਲ ਬਈਆ ਆ ਗਿਆ ਕੋਈ। ਕੰਮ ਕੁੰਮ ਭਾਲਦਾ ਹੋਊ ਬਚਾਰਾ। ਮਾੜਾ ਮੋਟ ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਆਕੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ,"ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਪੈਟਰਨ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਬਸ ਕਹਾੰ ਸੇ ਮਿਲੇਗੀ"।
ਤਾਏ ਨੇ ਕਿਹਾ ਬੀ ਪੈਟਰਨ ਹੈਨੀ ਜਰ ਏਥੇ ਕਿਤੇ। ਅੜ ਗਿਆ ਕਹਿੰਦਾ,"ਪੈਟਰਨ ਜਹੀੰ ਕਹੀੰ ਆਸ ਪਾਸ ਹੀ ਹੈ"
ਪਰਚੀ ਕੱਢਕੇ ਤਾਏ ਦੀ ਤਲੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕਹਿੰਦਾ,"ਦੇਖੋ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਪੈਟਰਨ ਲਿਖਾ ਹੁਆ ਹੈ"।
ਤਾਏ ਨੇ ਪਰਚੀ ਪੜ੍ਹੀ ।ਪਰਚੀ ਤੇ PATTRAN ਲਿਖਿਆ ਬਾ ਸੀ।
ਹਾਰਕੇ ਤਾਏ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਬੀ ਖਸਮਾੰ ਪੈਟਰਨ ਨਹੀੰ 'ਪਾਤੜਾੰ' ਲਿਖਿਆ ਬਾ......ਘੁੱਦਾ

ਸੱਥਾੰ

ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੂਹ ਹੁੰਦੀਆੰ ਨੇ ਸੱਥਾੰ। ਸਿਆਸੀ, ਸਮਾਜਿਕ, ਧਰਮਕੀ ਕੁੱਲ ਮੁੱਦੇ ਸੱਥਾੰ 'ਚੋੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਸੱਥਾੰ 'ਚ ਲੋਹੜੀਆੰ ਬਲਦੀਆੰ ਨੇ, ਸੱਥਾੰ 'ਚ ਈ ਮਦਾਰੀਆੰ ਦੇ ਖੇਡੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਥਾਣਿਆੰ ਤੋੰ ਪਹਿਲਾੰ ਸੱਥਾੰ 'ਚ ਮਸਲੇ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾੰਦੇ ਨੇ। ਖੇਤ ਬੰਨੇ ਤੇ ਮਾਲ ਡੰਗਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜਕੇ ਪੇਡੂੰ ਸੱਥਾੰ 'ਚ ਆ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਚੌੰਕੜੀ ਜਾੰ ਪਰ੍ਹਾ ਵੀ ਆੰਹਦੇ ਨੇ ਸੱਥ ਨੂੰ।
ਸੱਥ 'ਚ ਗੱਲਾੰ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਇਓੰ ਤੁਰਦਾ। ਰਾਹ ਜਾੰਦੇ ਨੂੰ ਸੱਥ 'ਚ ਬੈਠਾ ਬੰਦਾ ਬੋਲ ਮਾਰਦਾ।
"ਓ ਹੋਰ ਭਤੀਜ ,ਆਜਾ ਚਾਹ ਛਕਾਈਏ"
"ਬੱਸ ਤਾਇਆ ਤੇਰੀਆੰ ਈ ਚਾਹਾੰ, ਹੁਣੀੰ ਪੀਕੇ ਨਿੱਕਲੇ ਆਂ ਘਰੋੰ"
"ਆਜਾ ਪੀਲਾ ਘੁੱਟ, ਤੂੰ ਨਾੰ ਪਿਆਈੰ ਘਰੇ ਗਿਆੰ ਨੂੰ"
"ਨਾਏ ਤੇਰੀ ਮਾੰ ਦੇ ਕੰਨ ਮਾਰੇ। ਮੈੰ ਤੇਰਾ ਤਾਇਆ ਕਿਮੇੰ ਲੱਗਿਆ ਓਏ, ਤੇਰੇ ਪਿਓ ਤੋੰ ਪੰਜ ਸੱਤ ਸਾਲ ਸੋਹਟਾ ਹੋਊੰ ਮੈੰ"
ਗੱਲ ਨੂੰ ਹਾਸੇ 'ਚ ਢਾਲਕੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾੰਦਾ।
"ਹੈੰ ਤਾਇਆ ਤੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀੰ ਸੁਣੀੰ?"
"ਕਿਮੇੰ? ਮੈੰਨੂੰ ਤਾੰ ਕਣਸ ਜੀ ਸੀ। ਹੁਣੇ ਆਇਆੰ ਜੁੱਬੜ 'ਚੋੰ ਉੱਠਕੇ"
"ਭੁੱਲਰਾੰ ਦਾ ਦੇਬੂ ਮਰ ਗਿਆ ਕਹਿੰਦੇ"
"ਹੱਛਾਅਅ, ਕੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦੇੇ ਆ?
"ਹਲਟ ਟੈਕ ਅੰਗੂ ਹਲਟ ਟੈਕ ਈ ਹੋਇਆ"।
ਸੱਥ 'ਚ ਆਕੇ ਜੈਲੁੂ ਪੈਰਾੰ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਗੀਝੇ 'ਚੋੰ ਬੀੜੀਆੰ ਦਾ ਮੰਡਲ ਤੇ ਸੀਖਾੰ ਆਲੀ ਡੱਬੀ ਕੱਢੀ। ਬੀੜੀ ਮੂੰਹ 'ਚ ਪਾਕੇ ਹੱਥਾੰ ਦੀ ਓਟ ਨਾਲ ਸੀਖ ਬਾਲਕੇ ਬੀੜੀ ਲਾਈ। ਪਹਿਲਾ ਸੂਤਾ ਖਿੱਚਕੇ ਸੱਜੀ ਬਾਹ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਗੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾ ਸਿਰ ਖਰਕਦਿਆੰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਦਿਆੰ ਬੋਲਿਆੰ," ਹਾੰ ਖੈਰ ਦੇਬੂ ਨੂੰ ਹਲਟ ਟੈਕ ਦੀ ਸ਼ਕੈਤ ਤਾੰ ਸੀਗੀ, ਦੇਕਾੰ ਪਰਾਰ ਜਦੋੰ ਕਪਾਲ ਮੋਚਨ ਨੌਹਣ ਗਿਆ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਓਦੋੰ ਵੀ ਤਖਲੀਪ ਸੀਗੀ"
ਕੀ ਮਨਿਆਦ ਆ ਬੰਦੇ ਦੀ ਪਰਸੋੰ ਚੱਕੀ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ, ਕੋਈ ਜਾਦ ਚੇਤੇ ਈ ਨੀੰ ਬੀ ਐੰ ਬਣਜੂ ਗੱਲ, ਬਿਧ ਬਣਨੀ ਆ ਬੱਸ ਜਿਮੇੰ ਚਿੱਕਰ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ।"
ਸੱਥ 'ਚ ਕੱਠ ਵਧਣ ਲੱਗਦਾ। ਤੇ ਰਾਹ ਜਾੰਦਿਆੰ ਨੂੰ ਗੱਲਾੰ ਵਿੱਚ ਇਨਵੋਲਵ ਕੀਤਾ ਜਾੰਦਾ।
"ਹੋਰ ਚੌੰਕੀਦਾਰਾ , ਖੜ੍ਹਜਾ ਦੋ ਮਿੰਟ ਭੱਜਿਆ ਜਾਣਾ"
" ਨਾ ਨਾ ਭੱਜਣਾ ਕੀ ਆ, ਕੰਮ ਦੱਸ"
"ਪਟਬਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀਗਾ ਮੈੰ ਤਾੰ, ਆਇਆ ਊਇਆ ਨੀੰ, ਨਰਮੇ ਦੇ ਮਾਵਜ਼ੇ ਆਲੇ ਚਿੱਕਾੰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੈਣਾ ਸੀਗਾ ਜਰ।"
"ਚਿੱਕ ਤਾੰ ਵੰਡਤੇ, ਹੁਣ ਤਾੰ ਜੇ ਈ ਮਿਲਣ। ਲੰਬਰ ਲੈਲਾ ਪਟਬਾਰੀ ਦਾ, ਪੁੱਸਲੀੰ ਆਪੇ।"
"ਏਹਨ੍ਹਾੰ ਦੀ ਸੌੰਜਾਂ ਨਿੱਕੀ ਨਾਲ। ਝੋਨੇ ਆਲਿਆੰ ਨੂੰ ਚਿੱਕ ਊੰਈ ਦੇਤੇ ਤੇ ਨਰਮੇ ਆਲੇ ਓਹ ਫਿਰਦੇ ਆ ਜ਼ਬਕਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਸ, ਅੱਧ ਕਰ ਲੈੰਦਾ ਪਟਬਾਰੀ। ਖਾਣ ਕੁੱਤੇ ਆ ਸਾਰੇ ਜਰ।"
ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਹੜੇ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਮੋਬਾਇਲ 'ਚੋੰ ਧਿਆਨ ਪੱਟਕੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਟੋਕਿਆ," ਤਾਇਆ ਤੈਨੂੰ ਕੈ ਆਰੀ ਕਿਹਾ, ਏਥੇ ਬਹਿਕੇ ਗਾਲ੍ਹ ਨਾ ਕੱਢਿਆ ਕਰ। ਸੌ ਬੁੜ੍ਹੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਟੱਪਣਾ ਹੁੰਦਾ।"
"ਕਿਹੜਾ ਭੈਣ ਦਾ ਜਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਮੈੰ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢੀ ਆ, ਸਭੈਹਕੀ ਗੱਲ੍ਹਾੰ ਕਰੀ ਜਾਣੇੰ ਆੰ"
ਫੇਰ ਕੋਈ ਨਵਾੰ ਬੰਦਾ ਮੋਟਰਸੈਕਲ ਤੇ ਸੱਥ 'ਚ ਐੰਟਰੀ ਮਾਰਦਾ ।
"ਕਿਮੇੰ ਚਾਚਾ ਕੋਈ ਮਹਿੰ ਮੂੰਹ ਨੀੰ ਖੜ੍ਹੀ ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਬਾਗਫ ਕੋਲੇ"
ਸਿਰੋੰ ਮੂਕਾ ਲਾਹਕੇ ਚਾਚਾ ਮੂਕੇ ਦੇ ਲੜ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝਕੇ ਗੱਲ ਤੋਰਦਾ," ਹੈਗੀ ਆ ਭਤੀਜ, ਜਾਗਰ ਕੇ ਜੰਟੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਆ। ਘਰ ਜੰਮ ਝੋਟੀ ਆ। ਦੁੱਧਲ ਮਹਿੰ ਆ ਪਤਲੀ ਚਮੜੀ ਦੀ, ਚੂਰਕੁੰਡੇ ਸਿੰਗ ਰਪਈਆ ਨੀੰ ਟੱਪਦਾ ਵਿੱਚਦੀ। ਮੈਨੁੂੰ ਮੇਦ ਦੁੱਧ ਵੀ ਦਸ ਗਿਆਰਾੰ ਲੀਟਰ ਦੱਸਦੇ ਆ ਬਾਕੀ ਹਜੇ ਸੂਈ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਤ ਅੱਠ ਦਿਨ ਈ ਹੋਏ ਆ। ਮੈਲਾ ਮੂਲਾ ਝੜਕੇ ਦੁੱਧ ਤਾੰ ਚੜ੍ਹੂ ਖੈਰ। ਬਾਕੀ ਭਾਈ ਤੂੰ ਦੋ ਡੰਗ ਚੋਕੇ ਦੇਖਲੀੰ। ਗੰਨੇ ਅਰਗੀ ਧਾਰ ਪੈੰਦੀ ਆ ਚਾਰੇ ਥਨਾੰ 'ਚੋੰ। ਮੰਜਾ ਡਹਿੰਦਾ ਮਹਿੰ ਤੇ। ਓਦੇੰ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਗਦੇ ਸੀ। ਮੰਗਣ ਨੂੰ ਤਾੰ ਕੁਸ ਮੰਗੀ ਚੱਲੇ ਅਗਲਾ, ਅਗਲੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਆ। ਕਿ ਨਈੰ? ਸੌਦਾ ਤਾੰ ਸਾਈ ਤੇ ਹੁੰਦਾ। ਮੇਰੀ ਤੱਕ ,ਸੱਤਰ  ਸੁੱਤਰ 'ਚ ਬਣਜੂ। ਹੈਗੀ ਆ ਗੰਜੈਸ? ਬੋਲ ਦਮਾਮਾੰ?"
ਇਓੰ ਸੱਥਾੰ ਦੇ ਇਜਲਾਸ ਉੱਠਦੇ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ।
ਬਸ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾੰ ਧਰਮ, ਸਮਾਜ, ਤੇ ਸਿਆਸਤ ਸੱਥਾੰ 'ਚੋੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਕਲਗੀਧਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਿਓੰਦਾ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬ। ਸੱਥਾੰ 'ਚ ਰੌਣਕਾੰ ਲੱਗੀਆੰ ਰਹਿਣ। ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬ॥...ਘੁੱਦਾ

Friday, 26 February 2016

ਛੰਦ

ਸਲਫਾਸ, ਰੱਸੇ ,ਸਪਰੇਹਾੰ
ਨਾ ਮਰੀਆੰ ਪੀ ਪੀ ਤੇਹਾੰ
ਲਮਕਣ ਛੇ ਛੇ ਫੁੱਟੀਆੰ ਦੇਹਾੰ
ਵੱਜਿਆ ਗਜ਼ਬ ਕਿਸਾਨੀ ਨੂੰ

ਕਰਕੇ ਮਾਪਿਆੰ ਨੂੰ ਫੋਰਸ
ਕਰਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੇ ਕੋਰਸ
ਹੈਨੀ ਇਨਕਮ ਦੇ ਕੋਈ ਸੋਰਸ
ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ

ਜੌਬਾੰ ਲੱਭਦੇ ਕਨਫੋਰਟੇਬਲ
ਹੈਨੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਏਬਲ
ਹੋਵੇ ਕੁਰਸੀ ਮੂਹਰੇ ਟੇਬਲ
ਮਨਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਰੱਖਦੇ ਆ

ਉੰਗਲਾੰ ਵਿੱਚ ਸਿਗਰਟਾੰ ਫੜ੍ਹੀਆੰ
ਜਾਬ੍ਹਾੰ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਹਨ ਵੜੀਆੰ
ਫੁੱਲ ਡੋਜ਼ਾੰ ਅੱਖਾੰ ਖੜ੍ਹੀਆੰ
ਮੂੰਹ ਜਾ ਟੱਡੀ ਰੱਖਦੇ ਆ

ਲਹਿਗੀ ਗੁੱਤ ਤੇ ਬਣਗੀ ਪੋਨੀ
ਛੱਡਗੇ ਕੌਡੀ ਚੇਤੇ ਧੋਨੀ
ਖਿੱਚੜੀ ਦੀ ਥਾੰ ਮਕਰੋਨੀ
ਬਣਗੀ ਖਈਆ ਲੋਕਾੰ ਦਾ

ਤਾਰਾੰ ਵਿੱਚਦੀ ਪੈਪ ਟਪਾਉੰਦੇ
ਪੈਕਟ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਪਾਉੰਦੇ
ਪਾਰੋੰ ਚਿੱਟਾ ਮੰਗਾਉੰਦੇ
ਬਿਜ਼ਨਸ ਕਰਦੇ ਥੋਕਾੰ ਦਾ

ਪੈਲੀ ਤੇ ਗੂਠਾ ਲਾਓੰਦੇ
ਹਨ ਮਗਰੋੰ ਟੇਪ ਕਢਾਉੰਦੇ
ਨਾਏ ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਆਉੰਦੇ
ਬਚਿਆ ਇੱਕੋ ਕਿੱਤਾ ਜੀ

ਜ਼ਰਾ ਕਰਿਓ ਗੌਰ ਅਸਾਡੀ
ਹੈ ਹੁਣ ਬਣੀ ਮੁਸੀਬਤ ਡਾਹਡੀ
ਹੋਇਆ ਹਰ ਪਾਸਿਓੰ ਹੀ ਫਾਡੀ
ਏਹੇ ਪੰਜਾਬੀ ਖਿੱਤਾ ਜੀ

ਫੌਜੀ ਬਰਫਾੰ ਹੇਠੋੰ ਥਿਆਏ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜਾਏ
ਚੂੜੀਆੰ ਤੋੜ ਸੁਹਾਗ ਗਵਾਏ
ਨੇਤਾ ਦੇਣ ਬਿਆਨਾੰ ਨੂੰ

ਖਬਰਾੰ ਪੜ੍ਹਲੀੰ ਉੱਠਕੇ ਤੜਕੇ
ਜਾਟ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਖੜਕੇ
ਮੁੰਡੇ JNU ਵਿੱਚ ਭੜਕੇ
ਠੱਲ੍ਹੂ ਕੌਣ ਤੂਫਾਨਾੰ ਨੂੰ

ਪੱਗ ਨੀਲੀ ਚਾਹੇ ਚਿੱਟੀ
ਕਰੇ ਪਲੀਤ ਦੇਸ ਦੀ ਮਿੱਟੀ
ਹੈ ਨੀਤ ਦੋਹਾੰ ਦੀ ਫਿੱਟੀ
ਸਮਝੋ ਹਾਥੀ ਦੰਦਾੰ ਨੂੰ

ਅੱਜ ਜੀ ਖਾਸਾ ਸੀ ਭਰਿਆ
ਤਾੰਹੀ ਚਿੱਤ ਲਿਖਣੇ ਨੂੰ ਕਰਿਆ
ਜ਼ਮੀਰ ਨਾ ਘੁੱਦਿਆ ਮਰਿਆ
ਰਹੂੰ ਲਿਖਦਾ ਛੰਦਾੰ ਨੂੰ

ਬਠਿੰਡਾ

ਸ਼ਹਿਰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ । ਦੋਹੇ ਿੲਕ ਦੂਜੇ ਦੀਅਾਂ ਮੁੱਢਲੀਅਾਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਅਾਂ ਕਰਦੇ ਨੇ । ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ 'ਚ ਨੌਮੀਂ ਦਸਮੀਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਚੋਬਰਾਂ ਦੇ ਜਦੋਂ ਮੁੱਛ ਦੇ ਚਾਰ ਕੁ ਵਾਲ ਫੁੱਟਣ ਲਗਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ੳੁਦੋਂ ੳੁਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇੰਹਦੇ ਨੇ। ਜੀਹਦੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਓੜੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ੳੁਹ ਹਲ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਬਾਕੀ ਪੇਂਡੂ ਰੋਟੀ ਟੁੱਕ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਕਰਨ ਖਾਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾੰਦੀ ਮਿੰਨੀ ਦੀ ਤਾਕੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਉੰਦੇ ਨੇ। 
ਬੰਦਾ ਜਿੰਨਾਂ ਤੇਹ ਅਾਵਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕਰਦਾ ੳੁਨਾਂ ੲੀ ਮਾਣ ਅਾਵਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ।
ਸਾਡੇ ਪਿੰਡੋੰ ਡੱਬਆਲੀ, ਗਿੱਦੜਬਾਹਾ ਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਨੇ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਹਾਣ ਬਠਿੰਡੇ ਵੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾ। ਜਵਾਕਾੰ ਖਾਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ ਵੀ ਟੂਰ ਈ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਬਾਪੂ ਹੋਣਾੰ ਨਾਲ ਸਕੂਟਰ ਮੂਹਰੇ ਖੜ੍ਹਕੇ ਬਠਿੰਡੇ ਘੁੰਮਦੇ ਨਾਏ ਸੋਚਣਾ ਬੀ ਐਨੀਆੰ ਗਲੀਆੰ ਰਾਹ ਖੌਣੀ ਕਿਵੇੰ ਚੇਤੇ ਰਹਿ ਜਾੰਦੇ ਨੇ। ਹੁਣ ਓਹੀ ਰਾਹ ਆਵਦੇ ਪੈਰੀੰ ਲੱਗਗੇ।
ਅਜੀਤ , ਪਾਵਰ ਹਾਊਸ, ਸੌ ਫੁੱਟੀ, ਅਮਰੀਕ ਰੋੜ,ਮਾਲ  ਰੋੜ, ਭੱਟੀ ਰੋੜ, ਭਾਗੂ ਰੋੜ, ਬਰਨਾਲਾ ਰੋੜ, ਗੋਨਿਆਣਾ ਰੋੜ ਤੇ ਹੋਰ ਬਥੇਰੀਆੰ ਸੜਕਾੰ।
 ਜਦੋੰ ਰੇਲ, ਬੱਸ ਤੇ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਗਏ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਠਿੰਡੇ ਪਹੁੰਚ ਜਈਏ ਤਾੰ ਐੰ ਲੱਗਦਾ ਬੀ ਹੁਣ ਤਾੰ ਘਰ ਪਹੁੰਚਗੇ ਸਮਝ, ਹੁਣ ਨਈੰ ਲਈਦੇ।
ਕਈ ਆਰੀ ਐੰ ਵੀ ਜੀਅ ਕਰਦਾ ਬੀ ਲੱਤ 'ੜਾਕੇ ਭੱਲੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸਿੱਟਲੀਏ ਜਦੋੰ ਕੋਈ ਝੇਡ ਕਰਦਾ ਬੀ ਬਠਿੰਡੇ ਆਲੇ ਸਾਬਤਾ ਕੇਲਾ ਛਿੱਲਕੇ ਖਾੰਦੇ ਨੇ।
ਕਾਰ ਗੱਡੀ 'ਚ ਆਉਦਿਆੰ ਚਾਅ ਜਾ ਚੜ੍ਹ ਜਾੰਦਾ ਜਦੋੰ FM ਆਲੀ ਬੀਬੀ ਆਖਦੀ ਆ,"ਜੀ ਹਾੰ ਦੋਸਤੋ, ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਇਸ਼ਾਰੀਆ ਇੱਕ ਮੈਗਾਹਾਟਜ਼ ਤੇ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਦਾ ਬਠਿੰਡਾ ਕੇੰਦਰ ਏ"।.....ਘੁੱਦਾ

ਹਰਿਆਣਾ

ਕੇਰਾੰ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿਸੇ ਜੱਟ ਦਾ ਨੱਬੇ ਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪਿਓ ਮਰ ਗਿਆ। ਉੁੱਤੋੰ ਹਾੜ੍ਹੀ ਦੀ ਰੁੱਤ। ਕੰਮ ਕਰੇ ਕਿ ਸੱਥਰ ਤੇ ਬੈਠੇ । ਮੁਲਖ ਅਫਸੋਸ ਕਰਨ ਆਇਆ ਕਰੇ। ਜਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਓਹੀ ਬੱਸ ਚੜ੍ਹ ਆਏ। ਬੁੜ੍ਹੀਆੰ ਚਾਹ ਕਰਿਆ ਕਰਨ, ਆਏ ਗਏ ਨੂੰ ਪਿਆਕੇ ਭਾੰਡੇ ਮਾੰਜਿਆੰ ਕਰਨ ।ਐਨੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹੋਰ ਆਜਿਆ ਕਰਨ। ਮਹੀਨੇ ਡੂਢ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਹੋਰ ਆਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ ," ਜਾਗਰਾ ਜਰ ਤੇਰੇ ਪਿਓ ਆਲੀ ਤਾੰ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਹੋਈ"। ਜਾਗਰ ਵੀ ਸਤਿਆ ਬੈਠਾ ਸੀ ।ਕਹਿੰਦਾ,"ਪਰਧਾਨ ਓਹ ਤਾੰ ਮਾੜੀ ਹੋਣ ਆਲੀ ਹੋਗੀ ,ਮਾੜੀ ਤਾੰ ਹੁਣ ਹੁੰਦੀ । ਦੋ ਜਣਿਆੰ ਨੂੰ ਬੱਸ ਚੜ੍ਹਾਕੇ ਆਉਣਾ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਆ ਜਾੰਦੇ ਆ"। ਓਹੀ ਗੱਲ ਹਰਿਆਣੇ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਆ। ਜਿਹੜਾ ਹੋਣਾ ਸੀ ਹੋਗਿਆ। ਬਾਹਲੀ ਮਾੜੀ ਤਾੰ ਹੁਣ ਹੋਊ। ਜਾੰਚ ਕਮੇਟੀਆੰ ਬਹਿਣਗੀਆੰ ਤੇ ਲੀੜੇ ਝਾੜ ਕ ਉੁੱਠ ਖੜ੍ਹਨਗੀਆੰ। ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲੂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾੰ। ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀਆੰ ਏਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਨਾੰ ਤੇ ਵੋਟਾੰ ਹੂੰਝਣਗੀਆੰ।
ਕਾਟੋ ਕਲੇਸ ਈ ਆ। 
ਅਗਲੀ ਗੱਲ। ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਗਿਲਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਬੀ ਹਰਿਆਣੇ 'ਚ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਢਿੱਲ ਵਰਤੀ ਆ। ਢਿੱਡੋੰ ਜੰਮੇ ਤੇ ਮਤੇਏ 'ਚ ਬਹੁਤ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਟਕਪੂਰੇ ਤੋੰ ਰੋਹਤਕ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਆ।
ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਮੁਲਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਠੀ ਬਾਣ ਆ, ਬਾਹਲੀ ਉਜੱਡ ਆ ਜੰਤਾ। ਜਦੋੰ ਕਿਤੇ ਧਰਨੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਹੋਣ ਭੱਜਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਬੱਸਾੰ ਨੂੰ ਸੌੰਕਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅੰਗੂ ਚੁੰਬੜ ਜਾਣਗੇ। ਠਿਆਨੀ ਦੀ ਡੱਬੀ ਨਾਲ ਵੀਹ ਲੱਖ ਦੀ ਬੱਸ ਫੂਕ ਦੇਣਗੇ। ਸਰਕਾਰੀ ਬੱਸਾੰ 'ਚ ਆਪਣੇ ਅਰਗੇ ਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਆ ਕਿਤੇ ਦੇਖਿਆ ਬੀ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਇੰਜਣ ਤੇ ਲੱਤਾੰ ਧਰੀ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ। ਫੇਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੱਡੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਡੀਕੀ ਜਾਣਗੇ,"ਭਤੀਜ ਸਰਕਾਰੂ ਬੱਸ ਨੀੰ ਆਈ ਕਿ ਟੈਮ ਮਿੱਸ ਆ। ਹੁਣ ਬੱਸ ਫੇਰੇਦੇਣੀ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋੰ ਆਜੇ।.....ਘੁੱਦਾ

ਰੀਝਾੰ

"ਓਏ ਜੰਟਿਆ ਓਏ ਆਹ ਗੱਡੀ ਕਿਹੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਆ"
"ਚੀਤਾ ਛਾਲ ਜੀ ਮਾਰਦਾ ਮੂਹਰ ਨੂੰ, ਜੈਗੋਅਰ ਆ "
"ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਮੈਲ ਹੈਗਾ"
"ਹਾ, ਹੈਗਾ"
"ਮੈੰ ਗੱਡੀ ਮੂਹਰੇ ਖੜ੍ਹਦਾੰ ਤੂੰ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚ"
"ਖਿੱਚਦਾੰ, ਤਾਹਾੰ ਝਾਕ ਤਾਹਾੰ, ਹੁਣ ਜੂਜੇ ਪਾਸੇ ਝਾਕ, ਚੱਕ ਖਿੱਚਤੀਆੰ"
"ਦਿਖਾ ਕੈਹੇ ਜੀਆੰ ਆਈਆੰ"
"ਭੈੰ ਸਿਰਾ ਈ ਆ ਜਰ, ਨਿੱਟ ਚੱਲਦਾ ਨਿੱਟ"
"ਲਿਆ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਪਾਮਾੰ"
"ਆਹ ਫੋਟੋ ਪਾਓਣੇੰ ਆੰ ਨਾਏ ਚੀਤਾ ਦੀੰਹਦਾ ਪਿੱਛੇ"
"ਫੋਟੋ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲਿਖੂੰ"
"ਲਿਖਦੇ ਬੀ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਮਹਾਰਾਜੇ, ਸਾਡੀ ਰੀਸ ਕੌਣ ਕਰਲੂ"
"ਆਹ ਚੱਕ ਪਾਤੀ, ਲੈਕ ਕਰਦੇ ਤੂੰ ਬਾਈ ਬਣੇ"
"ਪਿੰਡ ਜਾਕੇ ਕਰਦੂੰ , ਹੋੋਅਅ ਦੇਖ ਬੱਸ ਆਗੀ ਪਿੰਡ ਆਲੀ ,ਲਮਕਜਾ ਬਾਰੀ 'ਚ ਛੇਈ ਦਿਨੇ...ਘੁੱਦਾ

Thursday, 4 February 2016

ਕੇਸ ਜ਼ਮੀਨਾੰ ਦੇ

ਪੱਗ ਪਟਿਆਲਾ ਰੁਲਕੇ ਬਣੀ ਵਰੋਲਾਸ਼ਾਹੀ ਨੀੰ
ਲਿਖਣੋੰ ਹਟ ਗਿਆ ਘੁੱਦਾ ਮੁੱਕੀ ਵਈ ਸ਼ਿਆਹੀ ਨੀੰ
ਸੁਲਝਾਉੰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਮਸਲੇ ਹਜੇ ਕਬੀਲਦਾਰੀਆੰ ਦੇ
ਖੂਹਾੰ ਤੋੰ ਵੱਧ ਡੂੰਘੇ ਲੱਗੇ ਢਿੱਡ ਪਟਵਾਰੀਆੰ ਦੇ
ਫਰਦ ਬਦਲ, ਇੰਤਕਾਲ, ਰਪਟਾੰ, ਤਕਸੀਮਾੰ ਨੀੰ
ਵਸੀਕਾ ਨਵੀਸਾੰ ਕੋਲੇ ਹੁੰਦੀਆੰ ਕੁੱਲ ਸਕੀਮਾੰ ਨੀੰ
ਮੁੱਛਾੰ ਥਾੰਣੀ ਹੱਸਦਾ ਮੁੱਛਾੰ ਸ਼ੇਵ ਵਕੀਲ ਦੀਆੰ
ਹੱਥ ਕਾਲੇ ਕੋਟ 'ਚੋੰ ਕੱਢਕੇ ਗੱਲਾੰ ਕਰੇ ਅਪੀਲ ਦੀਆੰ
ਕਰੇ ਤਿਆਰ ਰਪੋਟਾੰ ਨਾਏ ਭੇਜੇ ਸੰਮਣ ਨੀੰ
ਘਾਟ ਬਾਪੂ ਦੀ ਰੜਕੇ ਦਿਨ ਔਖੇ ਲੰਘਣ ਨੀੰ
ਉਪਰੋਕਤ ਗੱਲਾੰ ਕੁੱਲ ਜਿਹੜੀਆੰ ਹੁਣੇ ਕੀਤੀਆੰ ਨੀੰ
ਗੀਤ, ਗਜ਼ਲ ਨਾ ਸਮਝੀੰ ਏਹਤਾੰ ਹੱਡਬੀਤੀਆੰ ਨੀੰ
ਸੌ ਸੌ ਕਰਕੇ ਝਾੜਤੇ ਬਟੂਏ ਰੁਲਗੇ ਸ਼ੌੰਕ ਸ਼ੌਕੀਨਾੰ ਦੇ
ਜੱਟਾੰ ਦੇ ਘਰੀੰ ਮੁੱਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਕੇਸ ਜ਼ਮੀਨਾੰ ਦੇ