ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.....ਛੇਕੜ 2014

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.....ਛੇਕੜ 2014
1. ਛੜਾ ਬੰਦਾ ਵਿਆਹ 'ਚ ਘੱਪ ਦਿਨੇ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦੇਕੇ ਸਟੇਜੋਂ ਉੱਤਰ ਆਉਦਾਂ ਤੇ ਵਿਆਹਿਆ ਬੰਦਾ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹਾ ਆਵਦੀ ਜ਼ਨਾਨੀ ਭਾਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਵੇਖਲਿਓ ਬਸ਼ੱਕ।
2. ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਅਸੂਲ ਆ, ਹੱਥ 'ਚ ਬੰਦੂਕ ਹੁੰਦੀ ਆ ਪੱਟੂ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹਕੇ ਗੋਲੀ ਨੀਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਕੋਲ ਆਕੇ ਬੰਦੂਕ ਦਾ ਪੁੱਠਾ ਪਾਸਾ ਈ ਮਾਰਨਗੇ।
3. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਈ ਪੁੱਛਲਿਓ ਭਮਾਂ, ਪੱਕੀ ਆਦਤ ਆ ਜਰ। ਆਪਣਾ ਮੁਲਖ ਜ਼ਮੀਨ ਦੋ ਕਿੱਲੇ ਵੱਧ ਦੱਸੂ ਤੇ ਉਮਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਘਟਾਕੇ ਦੱਸੂ।
4. ਮੋਸਟਲੀ ਸਾਡਾ ਮੁਲਖ ਦਿੱਲੀ ਦੋ ਆਰੀ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਂਦਾ। ਪਹਿਲੀ ਆਰੀ ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਆਲੇ ਬਾਬੇਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਦੂਜੀ ਆਰੀ ਜ਼ਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਨ ਖਾਤਰ।
5. ਮੂੰਫਲੀ ਖਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਰਾਹ ਜਾਂਦੇ ਕੋਈ ਟੱਕਰਦਾ ਤਾਂ ਏਹੀ ਕਹਿਕੇ ਮੂੰਫਲੀ ਮੰਗਦਾ, "ਕਿਮੇਂ ਪਰਧਾਨ ਕੱਲਾ ਕੱਲਾ ਈ"
6. ਸੋਚ ਸੋਚ ਦਾ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ। ਬਾਣੀਆ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਗੱਡੀ ਕਰਾਕੇ ਨੈਣਾ ਦੇਵੀ ਜਾਕੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲੱਗਾ ਸੁੱਖ ਸੁਖਦਾ,"ਹੇ ਮਾਤਾ ਰਾਣੀਏ ਕਿਰਪਾ ਕਰੀਂ, ਅਗਲੀ ਆਰੀ ਆਵਦੀ ਗੱਡੀ ਤੇ ਆਈਏ"। ਤੇ ਸ਼ੈਕਲਾਂ ਤੇ ਨੈਣਾ ਦੇਵੀ ਜਾਣ ਆਲੇ ਸੁੱਖ ਸੁੱਖਣਗੇ ਬੀ, " ਹੇ ਮਾਤਾ ਰਾਣੀਏ ਫਲਾਣੀ ਸੁੱਖਣਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ 'ਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁੜ ਕੇ ਆਊਂ"
7. . ਚਾਰ ਦਿਨ ਜਿੰਮ ਲਾਕੇ ਆਪਣੇ ਮੁਲਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣੇ ਭਮਾਂ ਨਾ ਬਣੇ, ਪਰ ਕੋਚ ਜ਼ਰੂਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।.....ਘੁੱਦਾ

ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਇੱਕੋ ਸਰਦਾਰ ਸਾਡਾ

ਪੰਜਾਬ ਚੜ੍ਹਦਾ ਜਿੱਤੇ ਚਾਹੇ ਜਿੱਤੇ ਲਹਿੰਦਾ
ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਬਰੋਬਰ ਪਿਆਰ ਸਾਡਾ
ਹਰਮੰਦਰ ਸੈਹਬ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਰਹਿੰਦੀ
ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਬ ਬਾਡਰੋਂ ਪਾਰ ਸਾਡਾ
ਕੀ ਚੱਟਣਾ ਦਿੱਲੀ ਦਿਆਂ ਤਖਤਾਂ ਨੂੰ
ਤਖ਼ਤ ਅਕਾਲ ਦਾ ਇੱਕੋ ਦਰਬਾਰ ਸਾਡਾ
ਮੋਏ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਰਹੇ ਨੇ ਸਿਰ ਵਿਕਦੇ
ਮੰਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹਿੰਗਾ ਬਜ਼ਾਰ ਸਾਡਾ
ਜਹਾਂਗੀਰ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਇੰਦਰਾ ਤਾਈਂ
ਰਿਹਾ ਨਿੱਕਲਦਾ ਸਦਾ ਗੁਬਾਰ ਸਾਡਾ
ਕੱਚੀ ਗੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਓਂ ਧਰਗੇ
ਜਿੱਥੇ ਲੜਿਆ ਅਜੀਤ ਜੁਝਾਰ ਸਾਡਾ
ਕੱਦ ਨਿੱਕੇ ਕੰਧਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਸੀ
ਉਸਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਮਿਆਰ ਸਾਡਾ
ਜਣੇ ਖਣੇ ਮੂਹਰੇ ਨਈਂ ਸਿਰ ਝੁਕਦਾ
ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਇੱਕੋ ਸਰਦਾਰ ਸਾਡਾ....ਘੁੱਦਾ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ....

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.....
1. ਪਿੰਡ ਦੇ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੇ ਜਾਕੇ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ ਖੜ੍ਹੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲਿਓ ,"ਪਰਧਾਨ ਬੱਸ ਕਦੋਂ ਕ ਆਊ?" ਅੱਗੋਂ ਅਗਲਾ ਟੰਮਪਰੇਲੀ ਜਾ ਟੈਮ ਦੇਖਕੇ ਆਹੀ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦਾ ,"ਬਸ ਪਰਧਾਨ ਆਉਣ ਆਲੀ ਆ"। ਨਾਏ ਪੌਣਾ ਘੈਂਟਾ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਬੱਸ ਆਉਣ 'ਚ।
 2. ਬੰਦੇ ਨੂੰ 'ਤੂੰ' ਕਹਿਕੇ ਬੁਲਾਉਣਾ ਕਿ 'ਤੁਸੀਂ' ਕਹਿਕੇ, ਏਹ ਅਗਲੇ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ। ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੇ ਸੀਰੀ ਨੂੰ ਅਗਲਾ 'ਤੂੰ' ਆਖਕੇ ਬੁਲਾਉ ਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੇ ਅਫਸਰ ਨੂੰ ਅਗਲਾ ਦੋੋ ਆਰੀ 'ਤੁਸੀਂ ਕਹਿਣ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ। 
3. ਸੱਥ 'ਚ ਬੈਠੇ ਨੰਗ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜੇਬ 'ਚ ਭਮਾਂ ਦਵਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਆਹ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਆਖੂ ,"ਆਹ ਸ਼ੇਰਾ ਤੂੰ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀ ਆ"। 
4. ਕਦੇ ਦੇਖ ਲਿਓ ਮੋਸਟਲੀ ਫੌਜੀ ਵਹੀਕਲਾਂ ਦੀ ਲੈਟਾਂ ਸਿਖਰ ਦੁਪੈਹਰੇ ਵੀ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਖੌਣੀ ਕਨੂੰਨ ਆ, ਖੌਣੀ ਘੌਲ ਈ ਆ। 
5. ਛੁੱਟੀ ਆਏ ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਘਰਾਂ 'ਚੋਂ ਲੱਗਦਾ ਚਾਚਾ ਤਾਇਆ ਆਹ ਸਵਾਲ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰਦਾ, " ਫੌਜੀਆ ਸਮਾਨ ਸਮੂਨ ਈ ਦਵਾ ਲਿਆ ਜਰ ਕੰਟੀਂਨ 'ਚੋ, ਦੱਸਦੇ ਫਰਕ ਆ ਰੇਟਾਂਂ ਦਾ ਬਾਹਰ ਨਾੲੋਂ। 
6. ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਤਕਰਬੀਨ ਸਾਢੇ ਕ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ ਨੇ। ਪਰ ਮੋਗੇ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੇਮਸ ਨੇ। ਜਿਮੇਂ ਢੁੱਡੀਕੇ, ਪੱਤੋ, ਚੜਿੱਕ,ਕੋਕਰੀ, ਰੋਡੇ ਤੇ ਹੋਰ। 
7 .ਐਟਲਸ ਦੇ ਸੈਕਲ, ਫੋਰਡ ਦੇ ਟਰੈਕਟਰ, ਸਜ਼ੂਕੀ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ, ਚੇਤਕ ਦੇ ਸਕੂਟਰ ਕਦੇ ਫੇਲ੍ਹ ਨੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਫੁੱਲ ਮਾਰਕਿਟ ਰਹੀ ਆ ਏਹਨਾਂ ਦੀ। 
8. ਜਦੋਂ ਦੋੋ ਬੰਦੇ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ ਤੇ ਓਹੀ ਸਾਵਾਂ ਬੰਦਾ ਮੌਕੇ ਤੇ ਆਜੇ , ਉਹਨੂੰ ਆਹ ਗੱਲ ਲਾਜ਼ਮੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਆ ," ਤੂੰ ਕੰਜਦਿਆ ਲੱਤਾਂ ਘੜੀਸ ਘੜੀਸ ਮਰੇਂਗਾ, ਬਾਹਲੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਆ".....ਘੁੱਦਾ

ਖਬਰਾਂ

ਹੋਏ ਦਕੰਮਣ, ਚੇਲੇ ਕੰਬਣ
ਭੇਜੇ ਸੰਮਣ, ਲੁਕਗੇੇ ਬਾਬੇ

ਕਰਕੇ ਜੇਰੇ, ਪਾਕੇ ਘੇਰੇ
ਵੜਗੇ ਡੇਰੇ, ਮਾਰਕੇ ਦਾਬੇ

ਬਣੇ ਹਥਿਆਰ, ਬੰਦੇ ਬੰਬਾਰ
ਵਾਹਗਿਓਂ ਪਾਰ, ਧਮਾਕੇ ਕਰਗੇ

ਝੰਡੇ ਲਹਿਗੇ, ਕੀਰਨੇ ਪੈਗੇ
ਸੱਥਰੀਂ ਬਹਿਗੇ, ਬੇਦੋਸ਼ੇ ਮਰਗੇ

ਵੱਜਣ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਸੁੱਤੀਆਂ
ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਕੁੱਤੀਆਂ, ਲੋਕੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ

ਦੇਣ ਬਦਸੀਸਾਂ, ਹੱਡਾਂ ਨੂੰ ਚੀਸਾਂ
ਵਧੀਆਂ ਫੀਸਾਂ , ਧਰਨੇ ਲਾਉਂਦੇ

ਸਕੌਰਟੀ ਲਾਕੇ, ਫਰਿੱਜੀਂ ਪਾਕੇ,
ਸਮਾਧੀ ਲਵਾਕੇ , ਸਾਧ ਨੇ ਸਾਂਭੇ

ਧੌਣਾਂ ਲਾਹੁੰਦੇ, ਵੀਡਿਓ ਬਣਾਉਂਦੇ
ਨੈੱਟਾਂ ਤੇ ਪਾਉਂਦੇ, ਛੇੜਦੇ ਕਾਂਬੇ

ਇਸਰਾਇਲੀ ਹਮਲੇ, ਕਰਤੇ ਕਮਲੇ
ਡੇਗਤੇ ਥਮਲੇ, ਸ਼ਹਿ ਅਮਰੀਕੀ

ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵੋਟਾਂ , ਕਾਲਜੇ ਚੋਟਾਂ
ਭਾਰਤੀ ਖੋਟਾਂ , ਕਰਨ ਵਧੀਕੀ

ਹੋਣ ਪੜਤਾਲਾਂ, ਘਾਲਦੇ ਘਾਲਾਂ
ਕਰਨ ਹੜਤਾਲਾਂ, ਅੰਬਾਲੇ ਬਹਿਕੇ

ਜੇਲ੍ਹੀਂ ਤੜੀਆਂ, ਜਵਾਨੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ
ਉਮਰਾਂ ਬੜੀਆਂ, ਤਸੀਹੇ ਸਹਿਗੇ........ਘੁੱਦਾ

ਲੋਕ- ਤੱਥ

ਧੀ ਦੇ ਸਹੁਰੀਂ ਜਾਕੇ ਐਵੇਂ ਮੱਤਾਂ ਦਈਏ ਨਾ
ਗੱਲ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤਾ ਜੀ ਜੀ ਕਹੀਏ ਨਾ
ਗਹਿਣਾ ਗੱਟਾ ਪਹਿਣ ਕੇ ਨਾ ਮੇਲੇ ਵੜੀਏ
ਨਾ ਭਾਈਆਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਸਰੇ ਭਾਵੇਂ ਨਿੱਤ ਲੜੀਏ
ਸਦਾ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬੋਝੇ ਪੈਸੇ ਰੱਖੀਏ
ਦਾਰੂ ਦੇ ਪਿਆਕ ਦਾ ਨਾ ਜੂਠਾ ਚੱਖੀਏ

ਲਾਗੀ ਕੰੰਮੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਨਾ ਖਾਲੀ ਮੋੜੀਏ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ 'ਚ ਨਾ ਗੱਪ ਰੋੜ੍ਹੀਏ
ਪੱਟੀਏ ਨਾ ਘਰ ਨੂੰ ਬਿਗਾਨੀ ਝਾਕ 'ਤੇ
ਵਿਗੜੂ ਨਿਆਣਾ ਰੱਖੀਏ ਨਾ ਢਾਕ ਤੇ
ਤੋਰ ਆਪਣੀ ਵਿਗਾੜੀਏ ਨਾ ਵੇਖ ਮੋਰਾਂ ਦੀ
ਭਰੀਏ ਨਾ ਜਾਮਨੀ ਜੀ ਵੈਲੀ, ਚੋਰਾਂ ਦੀ
ਘੜੀ ਬਿਨਾਂ ਖੇਤ ਪਾਣੀ ਲਾਉਣ ਜਾਈਏ ਨਾ
ਕਰ ਅਹਿਸਾਨ ਦੁੱਖ 'ਚ ਜਤਾਈਏ ਨਾ
ਪੋਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਨਾ ਕੁਵੇਲੇ ਤੁਰੀਏ
ਲੰਘ ਗੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਝੁਰੀਏ
ਸਾਧ ਡੇਰੇ ਘੱਲੀਏ ਨਾ ਧੀ ਕਵਾਰੀ ਨੂੰ
ਰਕਮ ਉਧਾਰੀ ਦਈਏ ਨਾ ਜੁਆਰੀ ਨੂੰ....ਘੁੱਦਾ

ਬਲਤੇਜ ਚਮਕੀਲਾ

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਫਰੀਦਕੋਟ 'ਕੱਠੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਅੱਡੋ ਅੱਡੀ ਜਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਸੀਗੇ। ਕੋਈ ਪਰਨੇ ਨੂੰ ਸਾਫਾ ਆਖਦਾ ਕੋਈ ਮੂਕਾ ਤੇ ਕੋਈ ਸਮੋਸਾ ਕਹਿੰਦਾ। ਲੱਛਣਾਂ ਘਦਿੱਤਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੱਡੋ ਅੱਡ ਨਾਂ ਰੱਖੇ ਬਏ ਸੀ।
ਸਾਡੇ 'ਚ ਇੱਕ ਜਣੇ ਨੂੰ ਅਹੀਂ 'ਚਮਕੀਲਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ। ਚਮਕੀਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਥਾਂ ਯਾਰੀ ਲੱਗੀ ਵਈ ਸੀ।
ਵੱਧ ਪੱਤੀ ਦੀਆਂ ਚਾਹਾਂ ਪੀਕੇ ਜਦੋਂ ਚਾਂਬਲ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਚਮਕੀਲੇ ਨੂੰ ਆਖਦੇ , ਬਈ ਬਣਦਾ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਤਾਂ ਦਖਾਦੇ ਜਰ"।
ਬਟੂਏ ਦੀ ਚੋਰ ਬੋਝੀ 'ਚੋਂ ਚਮਕੀਲਾ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪਾਸਪੋਰਟ ਸੈਜ਼ ਫੋਟੋ ਕੱਢਕੇ ਦਿਖਾ ਛੱਡਦਾ, ਜੀ੍ਹਦੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਅੱਧੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ । ਮੰਨਿਆ ਤੂਤ ਦਾ ਮੋਸ਼ਾ ਤਕੜਾ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਚਮਕੀਲੇ ਦੀ ਯਾਰੀ ਅਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਮਾਘੀ ਨੇੜਲੀਆਂ ਠੰਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ 'ਚ ਚਮਕੀਲਾ ਕਈ ਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਕਦੀ ਲੀਕ ਨਈਂ ਟੱਪਿਆ। ਲੰਮਾ ਪੰਧ ਮਾਰਕੇ ਕਈ ਆਰੀ ਸਿਰਫ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਕੇ ਈ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ। ਗੱਲ ਘਰੇ ਤੁਰੀ, ਜਟਵੈਹੜਾਂ ਦਾ ਟੱਬਰ ਸੀ, ਜੀਅਾਂ ਨੇ ਕਈ ਆਰੀ ਨੰਨੇ ਪਾ ਛੱਡੇ। ਸਮਾਂ ਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦਾ। ਸੱਤ- ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਰੀ ਰੰਗ ਲਿਆਈ।
ਕੱਲ ਆਥਣੇ ਚਮਕੀਲੇ ਦਾ ਫੋਨ ਆਇਆ ਆਂਹਦਾ ,"ਪਰਧਾਨ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਆ"। ਮਖਾ ਫੁੱਟ ਮਾਮਾ। ਕਹਿੰਦਾ ਬਾਈ ਓਸੇ ਕੁੜੀ ਨਾ ਮੰਗਣੀ ਹੋਗੀ, ਸ਼ਗਨ ਲਾਗਿਆ, ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਵਿਆਹ ਦਖਾਮਾਂਗੇ"। ਚਮਕੀਲੇ ਨਾੲੋਂ ਜਾਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਆ । ਯਾਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਰਹੀਆਂ।....ਘੁੱਦਾ

ਹੈਦਰ

ਪਿਛਲੇ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆ। ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਾਹੁਣਾ ਆਇਆ ਬਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ 'ਚ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਬੰਨੀਂ CRPF 'ਚ ਡਿਔਟੀ ਤੇ ਸੀ। ਰਾਤੀਂ ਗੱਲੀਂ ਪੈਗੇ। ਫੌਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਹਿੰਦਾ ਬਾਈ ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਕਿਸੇ ਅੱਤਬਾਦੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਆ ਤਾਂ ਅੱਧੇ ਹਥਿਆਰ ਲਕੋਕੇ ਅੱਧੇ ਮੀਡੀਏ 'ਚ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਈ ਦੇ ਆ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਖਾਧੀ ਪੀਤੀ 'ਚ ਆਮ ਬੰਦਾ ਮਰਜੇ ਫੇਰ ਬਾਕੀ ਹਥਿਆਰ ਲਾਸ਼ ਕੋਲ ਰੱਖਕੇ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਅੱਤਵਾਦੀ ਗਰਦਾਨ ਦਈਦਾ।
ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੇ ਪੰਜਾਬ। ਹਾਲਾਤ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕੇ ਜਿੱਕੇ ਰਹੇ ਨੇ। ਓਥੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਣੇ ਤੇ ਏਧਰ ਵੀ। ਰੰਡੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਤੇ ਯਤੀਮ ਜਵਾਕ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਾਂ 'ਚ ਨੇ।
ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਹੋਣਾਂ "ਪੰਜਾਬ 1984 " ਬਣਾਈ ਸੀ। ਵਾਹਵਾ ਚੱਲੀ । ਤੇ ਹੁਣ ਭਾਰਦਵਾਜ ਹੋਣਾਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ "ਹੈਦਰ" ਬਣਾਈ ਆ। ਕਾਬਲੇ ਗੌਰ ਆ ਹਿੰਦੀ ਮੀਡੀਏ ਨੇ ਹੈਦਰ ਨੂੰ ਬਾਹਲਾ ਪਰਮੋਟ ਨਹੀਂ ਕਰਿਆ।
Indian express ਤੇ Hindustan times ਦੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਤੇ ਵੇਖਿਓ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤੇਆਂ ਨੂੰ ਗਾਹਲਾਂ ਕੱਢੀਆਂ । ਅਗਲਾ ਦੋ ਸਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਕਰੋੜਾਂ ਖਰਚਕੇ ਫਿਲਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਏਧਰ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਅਰਗਾ ਬੰਦਾ ਪੰਜਾਹਾਂ ਦਾ ਸੜਾ ਜਾ ਨੈੱਟ ਪੈਕ ਪਵਾਕੇ ਸਟੇਟਸ ਪਾਕੇ ਫਿਲਮ ਦੀ ਧੇਲਾ ਕਰ ਦੇਂਦਾ। ਡਾਇਰੈਕਸ਼ਨ, ਡਾਇਲੌਗ, ਗਾਣਾ ਗੱਪਾ, ਐਕਟਿੰਗ, ਸਟੋਰੀ ਕਿਸੇ ਪੱਖੋਂ ਕਮੀਂ ਨਹੀਂ ਫਿਲਮ 'ਚ। ਮੁਕੰਮਲ ਫਿਲਮ ਆ। ਜੇ ਫੌਹ ਪਿਆ ਤਾਂ "ਹੈਦਰ" ਲਾਜ਼ਮੀ ਵੇਖਿਓ। ਬਾਕੀ ਜੇ ਕੱਲੇ ਪੱਟ ਪੁੱਟ ਦੇਖਣੇ ਆ ਫੇਰ ਜੇਹੜੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇਖਣ ਬਗਜਿਓ...ਘੁੱਦਾ