ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ

ਦੱਸਦੇ ਆ ਲਖਨਊ ਬੰਨੀਂ ਫੇਰ ਕੁੱਤਪੌ ਹੋਇਆ। ਚਹੁੰ ਮਸ਼ਟੰਡਿਆਂ ਰਲਕੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਿਆ ਨਾਏ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕਤਲ। ਬਾਹਲੀ ਮਾੜੀ ਕਰੀ ਕੰਜਦੇਆਂ ਨੇ।
ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪੱਖ 'ਚ ਹਾਅ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਏਹ ਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦਮਾਗ ਈ ਏਥੇ ਸੈੱਟ ਹੋਗੇ ਬੀ 'ਖਬਾਰ 'ਚ ਛਪੀਆਂ ਦਸ ਹੋਰ ਖਬਰਾਂ ਛੱਡਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਆਲੀ ਖਬਰ ਪੜ੍ਹਾਂਗੇ। ਦੋ ਕੁ ਮੀਹਨੇਆ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ, ਧਰਨੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਲਾਕੇ ਲੋਕ ਹੰਭ ਕੇ ਬਚਾਰੇ ਫੇਰ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਏਹ ਬਲਾਤਕਾਰ ਆਪੇ ਨੀਂ ਹੁੰਦੇ ,ਕਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਉਹ ਪੁੱਛ ਕਿਮੇਂ?
ਹੁਣ ਵੀ ਹਰਿੱਕ ਥਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਬਾਹਲੀ ਗੱਲ ਕੀ ਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਵਦੇ ਪ੍ਰੋਡੱਕਟ ਵੇਚਣ ਖਾਤਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ। ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਝੱਗੋ ਝੱਗ ਹੋਏ ਟੱਬ 'ਚ ਬੈਠੀ ਕੁੜੀ ਸਾਬਣ ਦੀ ਚੱਕੀ ਫੜ੍ਹਕੇ ਆਂਹਦੀ ਆ,"ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਾ ਰਾਜ਼, ਲਕਸ ਸਾਬੁਣ, ਆਪ ਬੀ ਬਰਤੀਏ"। ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ ਪੀਂਦੀ ਕੁੜੀ ਦੱਸਦੀ ਆ," ਪਰਧਾਨ ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਪੇ ਕਿਆ ਦੇਖਤੇ ਹੋ ਬੋਤਲ ਦੀ ਧੌਣ ਤੇ ਰੇਟ ਲਿਖਿਆ ਬਾ"। ਮਸ਼ਹੂਰੀ 'ਚ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡਾ ਆਵਦੇ ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਡਿਊ ਛਿੜਕਦਾ ਪੰਜ ਸੱਤ ਕੁੜੀਆਂ ਭੂੰਡਾਂ ਦੇ ਖੱਖਰ ਅੰਗੂ ਉਹਦੇ ਦਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਕਈ ਆਰੀ ਤਾਂ ਟੀਵੀ ਤੇ ਐਹੇ ਜੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਆਉਂਦੀ ਆ ਬੀ ਬੰਦਾ ਟੱਬਰ 'ਚ ਬੈਠਾ ਕਚਿਆਈ ਦਾ ਮਾਰਾ ਬਾਹਰ ਉਠਕੇ ਜਾਣ ਜੋਗਰਾ ਵੀ ਨੀਂ ਰੈਂਹਦਾ। ਕੋਈ ਸਾਈਟ ਖੋਲ੍ਹਲੋ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਦਾ ਲਿੰਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਬਾਕੀ ਸਿਰੇ ਹਰਿੱਕ ਦੇ ਮੋਬਾਇਲ 'ਚ ਹੇਟ ਸਟੋਰੀਆਂ ਦੇ ਟਰੇਲਰ ਪਏ ਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਅਗਲਾ ਮੋੜ ਮੋੜ ਕੇ ਦਸ ਆਰੀ ਦੇਂਹਦਾ। ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਦੋ ਦੋ ਕਰਮਾਂ ਦ ਪੋਸਟਰ ਲੱਗੇ ਬਏ ਨੇ ਜੀਹ'ਚ ਸਰਬੀਨ ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਢੂਈ ਦਾ ਗੈਰਕਨੂੰਨੀ ਪੋਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਬਾ। ਕਾਬਲੇ ਗੌਰ ਐਹੋ ਜੇ ਮਟੀਰੀਅਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸੈਂਸਰ ਈ ਪਾਸ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਫਿਰ ਜੇਹੋ ਜਾ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੱਡਣਾ ਤਾਂ ਪੈਣਾ ਈ ਆ। ਦਿੱਲੀ, ਮੁੰਬਈ, ਯੂਪੀ, ਗੰਧੜ, ਲਖਨਊ, ਅੱਗੇ ਦੇਖੋ ਕੀ ਬਣਦਾ.....ਘੁੱਦਾ

ਪੰਜ ਦਾ ਛੰਦ

ਸਿਆਸੀ ਘੇਰੇ, ਡਾਂਗ ਤੇ ਡੇਰੇ
ਦੋਗਲੇ ਚੇਹਰੇ, ਦੇਖ ਚੁਫੇਰੇ
ਹਨ ਬਥੇਰੇ, ਮੁਆਇਨੇ ਕੀਤੇ

ਗੱਲਾਂ ਗੰਢੀਆਂ, ਕੀਤੀਆਂ ਭੰਡੀਆਂ
ਲਾਹਲੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ, ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਵੰਡੀਆਂ
ਅਦਾਲਤਾਂ ਠੰਡੀਆਂ, ਦਹਾਕੇ ਬੀਤੇ

ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰ, ਬਣੇ ਉਡਵੈਰ
ਕਾਲਜੇ ਫੈਰ, ਘੋਲਦੇ ਜ਼ਹਿਰ
ਗਲਾਂ ਨੂੰ ਟੈਰ, ਕੰਬੀ ਲੋਕਾਈ

ਬਣਕੇ ਬਾਜ਼, ਸਿੱਟਣ ਜ਼ਹਾਜ਼
ਨਵਾਂ ਰਵਾਜ, ਮਿਜ਼ਾਇਲੀ ਰਾਜ਼
ਸੁਣੇ ਨਾ ਵਾਜ਼, ਮਰਨ ਅਣਿਆਈ

ਹੌਂਸਲੇ ਢਾਹਤੇ, ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਲਾਤੇ
ਘਰੀਂ ਪਹੁੰਚਾਤੇ, ਹੱਡੀਂ ਰਚਾਤੇ
ਕਿੱਲੇ ਵਿਕਾਤੇ, ਜਵਾਨੀ ਖਾਗੇ

ਪਾਤੀਆਂ ਖੱਲੀਆਂ, ਬੋੜੇ ਨੂੰ ਛੱਲੀਆਂ
ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਟੱਲੀਆਂ, ਗੱਲਾਂ ਦੁਵੱਲੀਆਂ
ਦੇਣ ਤਸੱਲੀਆਂ, ਲਾਰੇ ਲਾਗੇ

ਹੱਦਾਂ ਮੁਕਾਈਆਂ, ਵਾਂਗ ਕਸਾਈਆਂ
ਧੌਣਾਂ ਲਾਹੀਆਂ, ਵੀਡਿਓ ਬਣਾਈਆਂ
ਨੈੱਟ ਤੇ ਪਾਈਆਂ, ਧੁੜਧੜੀ ਉੱਠੇ

ਨਾਨਕ ਜਾਣੇ, ਵਰਤਗੇ ਭਾਣੇ
ਊਤਗੇ ਲਾਣੇ, ਜ਼ੋਰ ਧਿੰਗਾਣੇ
ਵੱਢੇ ਨਿਆਣੇ, ਲਾਕੇ ਗੁੱਠੇ....ਘੁੱਦਾ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ......ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ......ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ
1. ਜਟਵੈੜਾਂ ਕੋਲ ਚਾਰ ਪੈਸੇ ਵੱਧ ਆ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਵਾਹ ਬਲੈਰੋ ਈ ਖਰੀਣਗੇ ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਬਾਣੀਏ ਕੋਲ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਪੈਹਾ ਹੋਵੇ ਛੇਤੀ ਕੀਤੇ Wagonr ਤੇ Ritz ਈ ਖਰੀਦਣਗੇ।
2.. ਬਚਨੇ ਮਝੈਲ ਦੇ ਆਖਣ ਅੰਗੂ ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਆਲੇ ਮੁੰਡਾ ਦੇਖਣ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਓਦੋਂ ਪਿਓ ਹੁੱਬਕੇ ਦੱਸਦਾ ਬੀ ਸਾਡੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਕਿੱਲੇ ਆਉਦੇ ਆ ।
ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਣਕ ਵੱਢਕੇ ਹਸਾਬ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਕਰਪੈਨ ਆਲਾ ਪੁੱਛਦਾ ਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਮੀਨ ਆ ਓਦੋਂ ਆਖਣਗੇ ,"ਦੇਖਲਾ ਬਾਈ ਮਸੀਂ ਚੌਦਾਂ ਕ ਕਿੱਲੇ ਥਾਂ ਬਣਦਾ ਜਰ"।
3. ਬੱਸ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਮਾਂ ਕਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਭਰੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਕਨੈਟਰ ਆਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ," ਪਰਧਾਨ 'ਗਾਹਾਂ ਹੋਜੋ ਜਰ ਸਾਰੀ ਬੱਸ ਬੇਹਲੀ ਪਈ ਆ "।
4. ਬੰਦਾ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ , ਠੀਕ ਆ, ਪਰ ਤੜਕੇ 'ਲਾਰਮ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੌਣ ਦਾ ਬਾਹਲਾ ਸਬਾਦ ਆਉਂਦਾ ਜਰ।
5.ਗਾਡਰਾਂ ਤੇ ਤਖਤਪੋਸ਼ ਰੱਖਕੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਵਹੀਕਲ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵਹੀਕਲ ਬਣ ਗਿਆ ਪਤੰਦਰਾਂ ਨੇ ਨਾਂ ਧਰਤਾ ,"ਘੜੁੱਕਾ"
6. ਗੋੋਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਈ ਦੀਂਹਦਾ ਏਥੇ ਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਬੱਗਾ। ਆਪਣੇ ਮੁਲਖ ਦੇ ਰੰਗ ਮੇਨਲੀ ਦੋ ਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ , ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਜਾਂ ਬਾਹਲਾ ਕਾਲਾ।.....ਘੁੱਦਾ

ਚੰਗਾ ਭੂਸ਼ੇ

ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਛੱਪੜ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਮੇਂ ਥਾਂ 'ਚ ਅਸੀਂ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਆਥਣੇ ਜਦੋਂ ਬਾਂਦਰ ਕਿੱਲਾ, ਕਿਰਕਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦੇ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਐਤਬਾਰ ਨੂੰ ਆਥਣੇ ਰਲਕੇ ਚਾਰ ਆਲੀ ਫਿਲਮ ਦੇਖਦੇ ਓਦੋਂ ਭੂਸ਼ਾ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਵੱਡੇਆਂ ਦੇ ਦੱਸਣ ਮੁਤਾਬਕ ਭੂਸ਼ਾ ਸਾਥੋਂ ਉਮਰ 'ਚ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪੰਜਮੀਆਂ, ਸੱਤਮੀਆਂ, ਦਸਮੀਆਂ ਬਾਰ੍ਹਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਗੱਭਰੂ ਜੇ ਹੋਗੇ ਪਰ ਭੂਸ਼ਾ ਫੇਰ ਵੀ ਸਾਥੋਂ ਨਿੱਕਾ ਰਿਹਾ। ਭੂਸ਼ਾ ਮੁੱਢੋਂ ਈ ਅਣਬੁੱਝੀ ਜੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਸਾਥੋਂ ਨਿੱਕਾ ਰਿਹਾ।
ਹੁਣ ਤੀਹ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭੂਸ਼ਾ ਸੇਹਤ ਪੱਖੋਂ ਹਲੇ ਵੀ ਨਿਆਣਾ ਈ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਤੜਕੇ ਪੌਣੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਬੀਤ ਨੇ ਆਕੇ ਮੇਰੇ ਹੁੱਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ,"ਪਰਧਾਨ ਬਿੰਦਰ ਕਾ ਭੂਸ਼ਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ"। ਨੀਰਾ ਪੱਠਾ ਪਾਕੇ ਅਸੀਂ ਭੂਸ਼ੇ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੋਗੇ।
ਗਲੀ ਰਾਹ 'ਚੋਂ ਨੰਘਦੇ ਟੱਪਦੇ ਜਦੋਂ ਭੂਸ਼ਾ ਟੱਕਰਦਾ ਤਾਂ ਸੋਬਤ ਈ ਹਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ,"ਭੂਸ਼ੇ ਕਿਮੇਂ ਆ"?
ਭਰਵੱਟੇ ਉਤਾਂਹ ਜੇ ਚੱਕਕੇ ਭੂਸ਼ਾ ਸੰਖੇਪ ਜਾ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦਾ ,"ਠੀਕ ਆ"। ਭੂਸ਼ਾ ਬਹੁਤਾ ਚੁੱਪ ਈ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਭੂਸ਼ੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਸਦਾ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋਗੀ। ਤਪਦੀ ਦੁਪੈਹਰ 'ਚ ਨਿਕਲੀ ਸਿਵੇ ਦੀ ਲਾਟ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਾ ਹਵਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਖੂਹ ਦੀ ਕੰਧ 'ਚ ਉੱਗੇ ਪਿੱਪਲ ਅਰਗੀ ਸੀ ਭੂਸ਼ੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਜੇਹਾ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਜੇਹਾ ਨਾ ਜੰਮਿਆ। ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇਂ ਆ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਭੂਸ਼ੇ ਨੂੰ ਚਰਨਾਂ ਲਿਵੇ ਰੱਖੇ....ਚੰਗਾ ਬਈ ਭੂਸ਼ੇ.....ਘੁੱਦਾ

ਨਿੱਕੇ ਦਾ ਏ. ਸੀ

ਕੇਰਾਂ ਭਰਾਵਾ ਆਹੀ ਦਿਨ । ਹਾੜ੍ਹ ਦਾ ਵਿਚਾਲੜਾ ਜਾ ਪੱਖ ਸੀਗਾ। ਹੁਣ ਅੰਗੂ ਇੱਕ ਦੋ ਮੀਂਹ ਪੈਕੇ ਗਰਮੈਸ਼ ਜੀ ਵੱਧ ਜਿਆ ਕਰੇ, ਧਰਤੀ 'ਚੋਂ ਭੜਧਾਹ ਲਿੱਕਲਿਆ ਕਰੇ । ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਨਿੱਕੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਰਨ ਨਿੱਕਿਆ ਬੈਠਕ 'ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਕਰ ਚਾਰ ਅੱਖਰ। ਸਾਡੇਆਲਾ ਤਾਏ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੋਗਿਆ, ਕੈਂਹਦਾ ਤਾਇਆ ਜਰ ਜੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਤਾਂ ਬੈਠਕ 'ਚ ਏ ਸੀ ਲਵਾਦੇ ਬਾਈ ਬਣੇ। ਸਾਡੇ ਦਾਤੀ ਫਰੇ ਆਲੇ ਲਾਣੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਆਰੀ ਏ ਸੀ ਲਫਜ਼ ਸੁਣਿਆ ਸੀਗਾ।
ਆਅਅ ਕੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ ਨੇ ਮਿਸਤਰੀ ਸੱਦ ਲਿਆ ਰਾਇ ਲੈਣ ਖਾਤਰ। ਬੈਠਕ ਵੇਖਕੇ ਮਿਸਤਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਪਰਧਾਨ ਤੂੜੀ ਆਲੀ ਸਬ੍ਹਾਤ ਜਿੱਡੀ ਬੈਠਕ ਬਗਲੀ ਬੈਠੇ ਆਂ, ਏਥੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟੋ ਡੇਢ ਟਨ ਦਾ ਏ. ਸੀ ਲੱਗੂ।
ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ 'ਚ ਚਿੱਤ 'ਚ ਬੱਜੀ ਬੀ ਖੌਣੀ ਏ. ਸੀ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਈ ਡੇਢ ਟਨ ਹੁੰਦਾ। ਪੈਸੇ ਪੂਸੇ ਫੜ੍ਹਲੇ ਆੜ੍ਹਤ ਤੋਂ ਬੀ ਏ. ਸੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਾ। ਤਾਏ ਅਰਗੇਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਬੀ ਨਿੱਗਰ ਆ ਕੰਮ, ਚੱਕਾ ਚਕਾਈ ਖਾਤਰ ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਲੈਜੀਏ ਨਾਲ। ਟਰੈਲੀ ਦੇ ਟੈਰਾਂ 'ਚ ਫੂਕ ਫਾਕ ਫੁੱਲ ਕਰਲੀ ਭਰਾਵਾ। ਲੱਕੜ ਦੇ ਗੁਟਕੇ ਗਟਕੇ ਧਰਲੇ ਬਿੱਚੇ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਲਾਸਾਂ ਸਿੱਟਲੀਆਂ ਟਰੈਲੀ 'ਚ ਬੀ ਬਜ਼ਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਣੀ ਆ, ਖਿੱਚਾ ਖਚਾਈ ਖਾਤਰ ਲਾਸ ਚਾਹੀਦੀ ਆ। ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ 'ਚ ਫੁੱਲ ਚਰਚਾ। ਬਿੱਲਵਟਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਪਾਕੇ ਸਾਡੇਆਲਾ ਟਰੈਲੀ ਦੇ ਟੂਲ ਤੇ ਪੈਰ ਧਰਕੇ ਘੱਪ ਦਿਨੇ ਬਿੱਚ ਬਹਿ ਗਿਆ। ਸੱਥ 'ਚੋਂ ਸਾਰੀ ਪੱਠੇ ਵੱਢ ਜੰਤਾ ਲੱਦਲੀ । ਚੁੰਝਾਂ ਆਲੀ ਮੁਗਸਰੀ ਜੁੱਤੀ ਪਾਕੇ ਤਾਏ ਨੇ ਟੈਟਰ ਖਿੱਚਤਾ ਬਠਿੰਡੇ ਨੂੰ। ਸ਼ਹਿਰ ਵੜਨ ਸਾਰ ਚਾਹ ਆਲੀ ਰੇਹੜੀ ਦੇਖਕੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦੀ ਭਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ। ਸ਼ੈਹਰੀਏ ਬਿੜਕਾਂ ਕੱਢਣ ਬੀ ਏਧਰ ਖੌਣੀ ਕੇਹੜਾ ਜਰਗ ਦਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਾ ਬਾ। ਚਾਹ ਨਾ ਬਾਲੂਸ਼ਾਹੀਆਂ ਖਾਕੇ ਮੁਲਖ ਫੇਰ ਬਹਿਗਿਆ ਟੈਟਰ ਤੇ। ਹਨੂੰਮਾਨ ਚੌਂਕ ਮੁੜਕੇ ਟਰੈਟ ਲਿਜਾਕੇ ਦੁਕਾਨ ਮੂਹਰੇ ਲਾਤਾ। ਏ. ਸੀ ਦੇਖਕੇ ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਸੋਚਣ ਨੂੰ ਬੀ ਬਕਸਾ ਜਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਿੱਕਾ ਈ ਆ, ਊਂਈ ਵਜ਼ਨ ਬਾਹਲਾ ਹੋਊ।
ਬਿੱਲ ਬੁਲ ਕਟਾਕੇ ਤਾਏ ਅਰਗੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀਆਂ ਕਫਾਂ ਮੋੜੀ ਜਾਣ ਬੀ ਹੁਣ ਵਜ਼ਨ ਚੱਕਣਾ। ਸਾਡੇਆਲਾ ਟਰੈਲੀ 'ਚੋਂ ਲਾਸਾਂ ਚੁੱਕੀ ਲਿਆਵੇ । ਗਿੱਠਮੁਠੀਏ ਜੇ ਦੋ ਬਈਆਂ ਨੇ ਏ. ਸੀ ਚਾਕੇ ਘੱਪ ਦਿਨੇ ਟਰੈਲੀ 'ਚ ਧਰਤਾ। ਜਦੋਂ ਤਾਇਆ ਕਣੱਖਾ ਜਾ ਝਾਕਿਆ ਸਾਡੇਆਲਾ ਨਿੱਕਾ ਊਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਖੇ ਅਰਗਾ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਟੈਟਰ ਦੇ ਮਰਗਾੜ ਦੇ ਬਹਿ ਗਿਆ ਕੱਚਾ ਜਾ ਹੋਕੇ। ਐਹੇ ਜੇ ਹੁੰਦੇ ਆ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇ....ਘੁੱਦਾ

ਛੰਦ - ਖਬਰਨਾਮਾ ਹਾੜ੍ਹ ਦਾ

ਦੁਖਦੇ ਗੋਡੇ, ਰੋਕਤੇ ਡੋਡੇ
ਸਿਆਸੀ ਜੁਗਤਾਂ, ਮਿਲੀਆਂ ਭੁਗਤਾਂ
ਮਾੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਕਿੱਲੋ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹਦੇ
ਟਰੱਕ ਟਪਾਉਂਦੇ
ਅਫਸਰੀ ਬਾਤਾਂ, ਹੋਟਲੀਂ ਰਾਤਾਂ
ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਟੰਗੀਆਂ, ਨਚਾਉਂਦੇ ਨੰਗੀਆਂ
ਛੋਟੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਪੀਣ ਸਕੌਚਾਂ
ਪੈੱਗ ਮੰਗਾਉਂਦੇ
ਹਿੱਲੇ ਇਰਾਕ, ਮਰੇ ਜਵਾਕ
ਗਰਦਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਫੜ੍ਹੀਆਂ
ਅਮਰੀਕੀ ਨੀਤੀ, ਮੋਢੇ ਤੇ ਫੀਤੀ
ਕਾਲਜੇ ਕਸਕਾਂ
ਭੁੱਲਕੇ ਮੱਦਾਂ, ਟੱਪਕੇ ਹੱਦਾਂ
ਚੀਨੀ ਚੜ੍ਹਗੇ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵੜਗੇ
ਰੂਸ ਤੇ ਪਾਕਿ, ਕਰਨਗੇ ਸਾਕ
ਸਾਂਝੀਆਂ ਮਸ਼ਕਾਂ
ਵਧੇ ਕਿਰਾਏ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਏ
ਚੱਕਤੇ ਤੇਲ, ਬਣਾਤੀ ਰੇਲ
ਕਲਪੇ ਜੱਟ, ਲੰਮੇ ਨੇ ਕੱਟ
ਹੋਰ ਸਿਆਪੇ
ਮਹਿਕਮੇ ਡੱਕੇ, ਖੋਲ੍ਹਤੇ ਨੱਕੇ
ਰੁੜ੍ਹੇ ਜਵਾਕ, ਚੌਵੀ ਹਲਾਕ
ਕੱਢਣ ਲਕੀਰਾਂ, ਚੱਕ ਤਸਵੀਰਾਂ
ਉਡੀਕਣ ਮਾਪੇ
ਪੱਲੇ ਨਾ ਧੇਲੀ, ਜਵਾਨੀ ਵੇਹਲੀ
ਬੋਝੇ ਰੱਕੜਾਂ, ਛੱਡਦੇ ਯੱਕੜਾਂ
ਪੁਲਸ ਹੱਥ ਸੋਟੇ, ਰਾਖਵੇਂ ਕੋਟੇ
ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਧਰਨੇ
ਲਮਕਗੇ ਮੁੱਦੇ, ਵੇਖਲੀਂ ਘੁੱਦੇ
ਸਣੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਦੇਣਗੇ ਚੀਰ
ਫੇਰ ਜਨਾਬ, ਤੁਰੂ ਪੰਜਾਬ
ਬੰਨ੍ਹਕੇ ਪਰਨੇ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.......ਭਾਊ ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜੇ
1. ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਜਵਾਕ ਜਦੋਂ ਬੋਲਣ ਜੋਗਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਘਰ ਦੇ ਜੀਅ ਜਵਾਕ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਗੇ ,"ਬੇਟਾ ਅੰਕਲ ਕੋ ਨਮਸਤੇ ਬੋਲੋ, ਚਲੋ ਚਲੋ , ਪਾਪਾ ਕੋ ਬਾਏ ਬੋਲੋ ਬੇਟਾ"। ਤੇ ਜੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇਆਂ ਦਾ ਜਵਾਕ ਬੋਲਣ ਜੋਗਾ ਹੁੰਦਾ ਉਹਨੂੰ ਅਈਂ ਪੁੱਛੀ ਜਾਣਗੇ ," ਓਏ ਛੋਹਰਾ ਅਾਪਣਾ ਕੱਟਾ ਕਿਮੇਂ ੜਿੰਗਦਾ ਓਏ ?
2. ਕੋਈ ਨਮੀਂ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਪੁੱਛਣਗੇ ,"ਡਾਇਰੈਕਟ ਕਿਸਨੇ ਕੀ ਆ? ਕੌਣਸੇ ਹੀਰੋ ਕੀ ਫਿਲਮ ਹੈ"। ਦੂਜੀ ਸੈੜ ਪਿੰਡਾਂ ਆਲੇ ਜਵਾਕ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਹੀ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ,"ਪਰਧਾਨ ਲੜਾਈ ਕਿੰਨੀ ਕ ਆ "
3. ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਬੰਦਾ ਜਦੋਂ ਜਵਾਕ ਦੇ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ," ਰਮੇਸ਼ ਸਰ ਹਮਾਰੇ ਬੱਚੇ ਕੋ ਡਾਂਟੀਏ ਮਤ, ਪਿਆਰ ਸੇ ਪੜ੍ਹਾਨਾ ਇਸਕੋ।" ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਆਲਾ ਬੰਦਾ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਈਂ ਆਖੀ ਜਾਊ ,"ਮਾਹਟਰਾ ਜੇ ਸਾਡਾ ਛੋਹਰ ਨਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਦਿਸੇ ਮਾਰ ਮਾਰ ਲੰਬ 'ਠਾਦੀਂ ਕੰਜਦੇ ਦੀ। ਜਵਾਕ ਡਰਦਾ ਕੋਲੇ ਐਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿਮੇਂ ਫਾਟਕਾਂ ਤੋਂ ਗਾਂ ਡਰੀ ਹੁੰਦੀ ਆ.
4. ਕਾਲਜਾਂ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਰਿਜ਼ਲਟ ਆਉਂਦੇ ਨੇ , ਕਿਤੇ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇਖਲਿਓ ਟੌਪਰਾਂ 'ਚ ਅਗਰਵਾਲ, ਮਿਸ਼ਰੇ, ਜਾਂ ਗੁਪਤੇ ਹੋਣਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਈ ਪਹਿਲ , ਦੁੱਗ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਨਾਏ ਸਾਰੇਆਂ ਦੇ ਐਨਕਾਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
5. ਜਦੋਂ ਦਾ ਬਾਈ ਲਾਦੇਨ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਓਦੋਂ ਦੀਆਂ ਅਜੀਤ ਅਰਗੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਕੋਲ ਖਬਰਾਂ ਵੀ ਹੈਨੀ ਛਾਪਣ ਨੂੰ । ਕੰਜਦੇ ਸਾਬਣ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਈ ਦਈ ਰੱਖਣਗੇ ਪਹਿਲੇ ਪੇਜ ਤੇ।
6. ਏਹਨਾਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਗਲੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨੰਘਣ ਲੱਗਿਆ ਹਰੇਕ ਬੰਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ,"ਕਿਮੇਂ ਆ ਜੋਰਿਆ, ਮੀਹ ਮੂੰਹ ਪਵਾਦੇ ਕੰਜਦੇਆ, ਐਨੀ ਗਰਮੀ ਕਰਾਈ ਆ"। ਊਈਂ ਲਾਂਭੇ ਦਈ ਜਾਣਗੇ ਡੱਕੇ ਬਏ।..........ਘੁੱਦਾ