ਪੰਥਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਆ ਖਤਰਾ

ਧਰਤੀ ਸਾਰੀ ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਲਾਲੀ ਸਿੱਟਕੇ D.A.P, ਜਿੰਕ ਤੇ ਯੂਰੀਆ
ਨਰਮੇ ਦਾ ਭਾਅ ਸ਼ੈਤ ਚੰਗਾ ਮਿਲਜੇ ਮੇਦ ਐਂਰਕੀ ਪੂਰੀ ਆ
ਕਿੱਲੇ ਦਾ ਲੱਖ ਬਾਸਮਤੀ ਦੇਗੀ ਗਵਾਰਾ ਮੁੜਿਆ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ
ਡੰਗਰ ਵੀ ਹੁਣ ਮੂੰਹ ਨੀਂ ਮਾਰਦੇ ਚਿੱਤ ਅੱਕਗੇ ਜਵਾਰ ਤੋਂ
ਸੰਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਆਉਂਦੀ ਆ ਮੱਛੀ ਮੋਟਰ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀ
P.T.O ਸ਼ਾਫਟ ਤੇ ਜਗਨੇਟਰ ਘੁਕਦੇ ਲੈਟ ਨਾ ਟਿਕੇ ਪਤੰਦਰਾਂ ਦੀ
ਦਸ ਫੁੱਟ ਦਾ ਟੋਟਾ ਪਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਫੇਰ ਹੋਗੇ ਪਾਣੀ ਡੂੰਘੇ
ਮੈਕਡੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਜਵਾਕ ਬਰਗਰ ਨੀਂ ਖਾਂਦੇ ਮੰਗਣੋਂ ਹਟਗੇ ਰੂੰਗੇ
ਭੁੱਕੀ ਡੋਡੇ ਤੇ ਲਾਤੀ ਪਬੰਦੀ ਚਿੱਟਾ ਆਉਂਦਾ ਬਾਡਰੋਂ ਸ਼ੂਕਦਾ
ਤੜਕੇ ਉੱਠਕੇ ਲੱਸੀ ਮੰਗਦੇ ਰਾਤੀਂ ਲਾਹਣ ਨੇ ਢਿੱਡ ਫੂਕਤਾ
ਢਾਈ ਕਰੋੜ ਅਬਾਦੀ ਆ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤੇ ਚਾਲੀ ਲੱਖ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਆ
'ਫਸਗੀ' 'ਫਸਗੀ' ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਐਹੇ ਜੇ ਨਿੱਕਿਆ ਪਿਆਰ ਆ
ਕੀਮੋਥਰੈਪੀਆਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਮੁਲਖ ਦਾ, ਹਰਿੱਕ ਘਰੇ ਹੁਣ ਕੈਂਸਰ ਆ
ਟੀਚਰਾਂ ਦੇ ਕੁੱਟ ਕੁੱਟ ਪੁੜੇ ਸੇਕਤੇ ਧਰਨਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਸੈਂਸਰ ਆ
ਹਾਰਕੇ ਮੁੰਡੇ ਕਨੇਡਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਗੇ ਬੈਅ ਕਰਕੇ ਦੋ ਦੋ ਕਨਾਲਾਂ ਨੂੰ
ਗਲ ਪਾਕੇ ਖੰਡਾ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਬਣਗੇ ਜੈੱਲ ਜੀ ਲਾਕੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ
ਉਡਵੈਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਛਾਪਲਿਆ ਬੈਠਾ ਖੋਲ੍ਹੋ ਉਧਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ
ਪੰਥਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਆ ਖਤਰਾ ਘੁੱਦਿਆ ਹੁਣ ਰੰਗਲੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ

ਗੁਰੂ ਕੀ ਢਾਬ ਦੇ ਕਵੀਸ਼ਰ

ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸੱਤਮੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਆ। ਮੈਂ ਤੇ ਸਾਡੇਆਲਾ ਨਿੱਕਾ ਗਰਨੈਬ ਸਾਡੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਹੁਰੀਂ ਜਾਕੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਮੁੜੇ ਆਉਂਦੇ ਸੀ। ਮੁੜਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਵਿਓਂਤ ਕਰੀ ਬੀ ਜੈਤੋ ਲਿਵੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਢਾਬ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਬ ਚੱਲਦੇ ਆਂ।
ਓਦਨ ਕੁਦਰਤੀਏਂ ਕੋਈ ਪੁੰਨਿਆ ਮੱਸਿਆ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਵਾਹਵਾ ਰੌਣਕ ਸੀ। ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਬ 'ਚ ਨਮਸ਼ਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਜਦੋਂ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਤਾਂ ਓਥੇ ਕਵੀਸ਼ਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਧੌਹਲੀਆਂ ਦਾਹੜੀਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਸੀ ਕਿ ਓਹਨ੍ਹਾਂ ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕਰੀਬਨ ਸੱਠ ਪੈਂਹਟ ਦੇ ਗੇੜ 'ਚ ਹੋਣੀਂ ਆਂ। ਕਵੀਸ਼ਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਢੱਡ ਤੇ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਵੱਜਕੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਰਲਗੱਡ ਹੋ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਕਵੀਸ਼ਰ ਤਕੜੀ ਸਾਖੀ ਛੋਹੀ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ। ਮੰਦਭਾਗੀ ਗੱਲ ਏਹ ਸੀ ਕਿ ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਛੀਆਂ ਦੋ ਦਰੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਸਰੋਤਾ ਹੈਨੀ ਸੀ ਸੁਨਣ ਖਾਤਰ। ਅਸੀਂ ਪੰਦਰਾਂ ਕ ਮਿੰਟ ਬੈਠੇ । ਅਸੀਂ ਅਕਲ ਵਰਤੀ ਤੇ ਬੋਝਿਓਂ ਚਾਰ ਪੈਹੇ ਕੱਢਕੇ ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚਦੀ ਜਿਮੇਂ ਸਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਿਆ, ਬੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੇ।
ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਬੀ ਹਰੇਕ ਪੁੰਨਿਆ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਢਾਬ ਗਾਉਣ ਆਲੇ ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਬਸ ਇੱਕੋ ਸੌ ਰੁਪਇਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਮਾਘੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਤੇ ਲੋੋਈਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁੱਕਲਾਂ ਮਾਰਕੇ ਪਰਾਲੀ ਤੇ ਬਹਿਕੇ ਜਦੋਂ ਕਵੀਸ਼ਰੀ ਸੁਣਦੇ , ਤਾਂ ਕਵੀਸ਼ਰਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਕੇ ਲੂੰ ਕੰਢਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਜਿਆ ਕਰੇ ਨਾਏ ਧੁੜਧੜੀਆਂ ਉੱਠਿਆ ਕਰਨ। ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਲਈ ਏਹਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਾਹੜਸਤੀ ਕੀ ਹੋਣੀ ਆਂ। ਵਿਆਹਾਂ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਤੇ ਹਰਿੱਕ ਬੰਦਾ ਤੀਹ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਆਰਕੈਹਟਰਾ ਗਰੁੱਪ ਤੇ ਲਾ ਦੇਂਦਾ ਨਾਏ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਅਰਗੇ ਲਾਹਣ ਨਾਲ ਡੱਕਕੇ ਪੈਸੇ ਟੁੱਟੇ ਕਰਾ ਕਰਾ ਮੂਵੀ ਮੂਹਰੇ ਹੋ ਹੋ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਸਿੱਟਦੇ ਆ ਬੀ ਟੌਹਰ ਬਣੇ।
ਅਨੰਦਪੁਰ ਤੋਂ ਭੱਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਖਿਦਰਾਣੇ ਦੀ ਢਾਬ ਤੇ ਆਕੇ ਬੇਦਾਵਾ ਪਾੜਕੇ ਮੁਆਫੀ ਮਿਲਗੀ ਸੀ । ਪਰ ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਮੁਆਫੀਆਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੀ ਪੁਗਾ ਹਟੇ। ਕੇਹੜੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਆਖੀਏ ਕਿ ਸਰਬੰਸਦਾਨੀ ਠੰਢ ਵਰਤਾ....ਘੁੱਦਾ

ਜੇ ਹੱਕ 'ਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸਰਕਾਰ ਹੁੰਦੀ

ਪੈਂਤੀ ਲੱਖ ਤੋਂ ਮੁੜਿਆ ਕਿੱਲਾ, ਰੇਟ ਟੁੱਟਗੇ ਫੇਰ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ
ਹੁਣ ਸੈਂਸ ਨੇ ਕਰੀ ਆ ਤਰੱਕੀ, ਤੇ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਕੁੱਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੇ
ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਜੂਰਿਕ ਐਸੜ ਵੱਧਗੇ, ਗਠੀਆ ਵਾਅ ਨੇ ਹੱਡ ਜੋੜਤੇ
ਜਰਾਬਾਂ ਪਾਕੇ ਖੇਤ ਲਾਦੇ ਪਾਣੀ , ਫੱਟੀ ਚੱਕਕੇ ਨੱਕਾ ਮੋੜਦੇ
ਲਿਮਟਾਂ ਚੱਕਕੇ ਐੱਫ ਡੀ ਕਰਾਉਂਦੇ , ਜਗਾੜ ਲਾਏ ਆ ਜੱਟਾਂ ਨੇ
ਧੌਲ ਮਾਰਕੇ ਹੰਦਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਟਦੇ ਜਾਫੀ, ਮਾਰਕੇ ਥਾਪੀ ਪੱਟਾਂ ਤੇ
ਵਧੇ ਵਿਆਜ ਹੁਣ ਮੂਲ ਨਈਂ ਮੁੜਦੇ, ਨੰਗ ਰਹੇ ਆ ਧੁਰ ਤੋਂ
ਤਾਂਵੀ ਡੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਟੂ ਟੰਗਦੇ ਅਸਲੇ, ਲਿਆਕੇ ਕਾਨਪੁਰ ਤੋਂ
ਹਿੱਕ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ,ਕੇਹੜਾ ਕੈਂਹਦਾ ਏਹ ਲੋਕਤੰਤਰ ਆ
ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸ਼ਿਫਾਰਸ਼ ਚੱਲਦੀ ,ਹੋਰ ਬਾਦਲ ਕੋਲ ਕੇਹੜਾ ਮੰਤਰ ਆ
ਕੰਧਾਂ ਤੋਂ ਸਮਿੰਟ ਝਰਗੇ ਤੇ ,ਛੱਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਮਸਾਂ ਬਾਲਿਆਂ ਤੇ
'ਬੁਲੰਦ ਹੌਸਲੇ' ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂਵੀ, ਟਰੈਲੀ ਦਿਆਂ ਡਾਲਿਆਂ ਤੇ
ਜਦ ਵੀ ਹਿੰਦ ਨੇ ਕਿਤੇ ਜੰਗ ਲੜੀ ,ਸਿੱਖ ਫੌਜ ਸੀ ਬਾਡਰੋਂ ਪਾਰ ਹੁੰਦੀ
ਘੁੱਦਿਆ ਵੇਂਹਦਾ ਰੰਗ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ, ਜੇ ਹੱਕ 'ਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸਰਕਾਰ ਹੁੰਦੀ

ਸਿੱਖ ਤੇ ਫੇਸਬੁੱਕੀ ਵਿਦਵਾਨ

ਮਾਰਕ ਜ਼ੁਕਰਬਰਗ ਨੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ ਬੀ ਕਾਲਜਾਂ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਨਿੱਖੜੇ ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਮਿਲਕੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਫਰੋਲਿਆ ਕਰਨਗੇ। ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਏਵੇਂ ਈ ਆ। ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਦਾ ਨਿਹਾਤ ਹੋਇਆ ਬੰਦਾ ਆਥਣੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਫੇਸਬੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਬੀ ਚਲੋ ਚਿੱਤ ਹੌਲਾ ਕਰੀਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਾਸਵਡ ਭਰਨ ਸਾਰ ਫੇਸਬੁੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਆ , ਅੱਗੇ ਸੱਥਰ ਵਿਛਿਆ ਬਾ ਹੁੰਦਾ। ਡੱਕੇ ਵਿਦਵਾਨ ਊਂਈ ਗਾਲ੍ਹੋ ਗਾਲ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਪੜੁੱਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਣਗੇ।
ਜੇਹੜਾ ਬੰਦਾ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਆਵਦੀ ਜਨਾਨੀ ਬੰਨੀਂ ਕੰਡ ਕਰਕੇ ਸੁੱਤਾ ਰੈਂਹਦਾ ਓਹ ਬੰਦਾ ਤੜਕੇ ਉੱਠਕੇ ਚਾਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਸਟੇਟਸ ਚਾੜ੍ਹ ਦੇਂਦਾ ਬੀ ਫਲਾਣਾ ਸੰਤ ਮਾੜਾ, ਫਲਾਣਾ ਗੁਰੂ ਮਾੜਾ ਜੀ , ਫਲਾਣੇਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਗਰੰਥ ਈ ਮਾੜਾ।
ਬਹੁਤੇ ਫੇਸਬੁੱਕੀ ਇਨਕਲਾਬੀਏ , ਆਵਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਾਈਲਾਈਟ ਕਰਨ ਖਾਤਰ ਸਿੱਖਾਂ ਖਿਲਾਫ ਡੂਢ ਡੂਢ ਫੁੱਟੇ ਲੇਖ ਲਿਖਕੇ ਨੌਤੀ ਸੌ ਜਣੇ ਨੂੰ ਟੈਗ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਨੇ। ਲੰਮੇ ਲੰਮੇ ਕਮਿੰਟ ਕਰਨੇ , ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਬਹਿਸਾਂ ਕਰਨੀਆਂ, ਏਹੋ ਜੀਆਂ ਘਤਿੱਤਾਂ ਕਰਨ ਆਲੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਿਹੋ। ਹੈਰਾਨੀ ਏਸ ਗੱਲ ਦੀ ਆ ਜਰ ਬੀ ਏਹਨਾਂ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖੌਣੀ ਕਾਹਦਾ ਖਤਰਾ।
ਕਾਬਲੇ ਗੌਰ ਆ ਕਿ ਜਲ੍ਹਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਾਬੀਆਂ ਦਾ ਮੋਰਚਾ ਜਾਂ ਗਦਰ ਲਹਿਰ, ਸਾਰੇ ਕਿਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਇਆ ਸੀਗਾ।
ਸਿੱਖ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਭੈਣ -ਭਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਖਿਲਾਫ ਏਥੇ ਕਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਈਂ ਗਲੱਛਦੇ ਦੇਖੇ। ਪਰ ਏਹ ਢੇਕੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁਣੇ ਦੇ ਊਂਈ ਸਾਰੇਆਂ ਦੇ ਉਂਗਲਾਂ ਲਾਈ ਜਾਣਗੇ।
ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਬ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਆਲੇਓ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਜੀ ਤੁਕ ,"ਬੰਦੇ ਖੋਜਿ ਦਿਲ ਹਰ ਰੋਜ਼" ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਿਓ। ਦੂਜੇਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਰ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰਿਓ। ਗੁੰਨ੍ਹਣੇ ਆਟੇ ਤੇ ਕਰਨੀਆਂ ਬਦਮਾਸ਼ੀਆਂ.....ਘੁੱਦਾ

ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ

ਦੱਸਦੇ ਆ ਲਖਨਊ ਬੰਨੀਂ ਫੇਰ ਕੁੱਤਪੌ ਹੋਇਆ। ਚਹੁੰ ਮਸ਼ਟੰਡਿਆਂ ਰਲਕੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਿਆ ਨਾਏ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕਤਲ। ਬਾਹਲੀ ਮਾੜੀ ਕਰੀ ਕੰਜਦੇਆਂ ਨੇ।
ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪੱਖ 'ਚ ਹਾਅ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਏਹ ਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦਮਾਗ ਈ ਏਥੇ ਸੈੱਟ ਹੋਗੇ ਬੀ 'ਖਬਾਰ 'ਚ ਛਪੀਆਂ ਦਸ ਹੋਰ ਖਬਰਾਂ ਛੱਡਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਆਲੀ ਖਬਰ ਪੜ੍ਹਾਂਗੇ। ਦੋ ਕੁ ਮੀਹਨੇਆ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ, ਧਰਨੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਲਾਕੇ ਲੋਕ ਹੰਭ ਕੇ ਬਚਾਰੇ ਫੇਰ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਏਹ ਬਲਾਤਕਾਰ ਆਪੇ ਨੀਂ ਹੁੰਦੇ ,ਕਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਉਹ ਪੁੱਛ ਕਿਮੇਂ?
ਹੁਣ ਵੀ ਹਰਿੱਕ ਥਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਬਾਹਲੀ ਗੱਲ ਕੀ ਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਵਦੇ ਪ੍ਰੋਡੱਕਟ ਵੇਚਣ ਖਾਤਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ। ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਝੱਗੋ ਝੱਗ ਹੋਏ ਟੱਬ 'ਚ ਬੈਠੀ ਕੁੜੀ ਸਾਬਣ ਦੀ ਚੱਕੀ ਫੜ੍ਹਕੇ ਆਂਹਦੀ ਆ,"ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਾ ਰਾਜ਼, ਲਕਸ ਸਾਬੁਣ, ਆਪ ਬੀ ਬਰਤੀਏ"। ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ ਪੀਂਦੀ ਕੁੜੀ ਦੱਸਦੀ ਆ," ਪਰਧਾਨ ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਪੇ ਕਿਆ ਦੇਖਤੇ ਹੋ ਬੋਤਲ ਦੀ ਧੌਣ ਤੇ ਰੇਟ ਲਿਖਿਆ ਬਾ"। ਮਸ਼ਹੂਰੀ 'ਚ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡਾ ਆਵਦੇ ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਡਿਊ ਛਿੜਕਦਾ ਪੰਜ ਸੱਤ ਕੁੜੀਆਂ ਭੂੰਡਾਂ ਦੇ ਖੱਖਰ ਅੰਗੂ ਉਹਦੇ ਦਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਕਈ ਆਰੀ ਤਾਂ ਟੀਵੀ ਤੇ ਐਹੇ ਜੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਆਉਂਦੀ ਆ ਬੀ ਬੰਦਾ ਟੱਬਰ 'ਚ ਬੈਠਾ ਕਚਿਆਈ ਦਾ ਮਾਰਾ ਬਾਹਰ ਉਠਕੇ ਜਾਣ ਜੋਗਰਾ ਵੀ ਨੀਂ ਰੈਂਹਦਾ। ਕੋਈ ਸਾਈਟ ਖੋਲ੍ਹਲੋ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਦਾ ਲਿੰਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਬਾਕੀ ਸਿਰੇ ਹਰਿੱਕ ਦੇ ਮੋਬਾਇਲ 'ਚ ਹੇਟ ਸਟੋਰੀਆਂ ਦੇ ਟਰੇਲਰ ਪਏ ਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਅਗਲਾ ਮੋੜ ਮੋੜ ਕੇ ਦਸ ਆਰੀ ਦੇਂਹਦਾ। ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਦੋ ਦੋ ਕਰਮਾਂ ਦ ਪੋਸਟਰ ਲੱਗੇ ਬਏ ਨੇ ਜੀਹ'ਚ ਸਰਬੀਨ ਚਾਵਲਾ ਨੇ ਢੂਈ ਦਾ ਗੈਰਕਨੂੰਨੀ ਪੋਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਬਾ। ਕਾਬਲੇ ਗੌਰ ਐਹੋ ਜੇ ਮਟੀਰੀਅਲ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸੈਂਸਰ ਈ ਪਾਸ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਫਿਰ ਜੇਹੋ ਜਾ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੱਡਣਾ ਤਾਂ ਪੈਣਾ ਈ ਆ। ਦਿੱਲੀ, ਮੁੰਬਈ, ਯੂਪੀ, ਗੰਧੜ, ਲਖਨਊ, ਅੱਗੇ ਦੇਖੋ ਕੀ ਬਣਦਾ.....ਘੁੱਦਾ

ਪੰਜ ਦਾ ਛੰਦ

ਸਿਆਸੀ ਘੇਰੇ, ਡਾਂਗ ਤੇ ਡੇਰੇ
ਦੋਗਲੇ ਚੇਹਰੇ, ਦੇਖ ਚੁਫੇਰੇ
ਹਨ ਬਥੇਰੇ, ਮੁਆਇਨੇ ਕੀਤੇ

ਗੱਲਾਂ ਗੰਢੀਆਂ, ਕੀਤੀਆਂ ਭੰਡੀਆਂ
ਲਾਹਲੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ, ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਵੰਡੀਆਂ
ਅਦਾਲਤਾਂ ਠੰਡੀਆਂ, ਦਹਾਕੇ ਬੀਤੇ

ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰ, ਬਣੇ ਉਡਵੈਰ
ਕਾਲਜੇ ਫੈਰ, ਘੋਲਦੇ ਜ਼ਹਿਰ
ਗਲਾਂ ਨੂੰ ਟੈਰ, ਕੰਬੀ ਲੋਕਾਈ

ਬਣਕੇ ਬਾਜ਼, ਸਿੱਟਣ ਜ਼ਹਾਜ਼
ਨਵਾਂ ਰਵਾਜ, ਮਿਜ਼ਾਇਲੀ ਰਾਜ਼
ਸੁਣੇ ਨਾ ਵਾਜ਼, ਮਰਨ ਅਣਿਆਈ

ਹੌਂਸਲੇ ਢਾਹਤੇ, ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਲਾਤੇ
ਘਰੀਂ ਪਹੁੰਚਾਤੇ, ਹੱਡੀਂ ਰਚਾਤੇ
ਕਿੱਲੇ ਵਿਕਾਤੇ, ਜਵਾਨੀ ਖਾਗੇ

ਪਾਤੀਆਂ ਖੱਲੀਆਂ, ਬੋੜੇ ਨੂੰ ਛੱਲੀਆਂ
ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਟੱਲੀਆਂ, ਗੱਲਾਂ ਦੁਵੱਲੀਆਂ
ਦੇਣ ਤਸੱਲੀਆਂ, ਲਾਰੇ ਲਾਗੇ

ਹੱਦਾਂ ਮੁਕਾਈਆਂ, ਵਾਂਗ ਕਸਾਈਆਂ
ਧੌਣਾਂ ਲਾਹੀਆਂ, ਵੀਡਿਓ ਬਣਾਈਆਂ
ਨੈੱਟ ਤੇ ਪਾਈਆਂ, ਧੁੜਧੜੀ ਉੱਠੇ

ਨਾਨਕ ਜਾਣੇ, ਵਰਤਗੇ ਭਾਣੇ
ਊਤਗੇ ਲਾਣੇ, ਜ਼ੋਰ ਧਿੰਗਾਣੇ
ਵੱਢੇ ਨਿਆਣੇ, ਲਾਕੇ ਗੁੱਠੇ....ਘੁੱਦਾ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ......ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ

ਪਰਤਿਆਈਆਂ ਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ......ਏਕਰਾਂ ਫੇਰ
1. ਜਟਵੈੜਾਂ ਕੋਲ ਚਾਰ ਪੈਸੇ ਵੱਧ ਆ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਵਾਹ ਬਲੈਰੋ ਈ ਖਰੀਣਗੇ ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਬਾਣੀਏ ਕੋਲ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਪੈਹਾ ਹੋਵੇ ਛੇਤੀ ਕੀਤੇ Wagonr ਤੇ Ritz ਈ ਖਰੀਦਣਗੇ।
2.. ਬਚਨੇ ਮਝੈਲ ਦੇ ਆਖਣ ਅੰਗੂ ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਆਲੇ ਮੁੰਡਾ ਦੇਖਣ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਓਦੋਂ ਪਿਓ ਹੁੱਬਕੇ ਦੱਸਦਾ ਬੀ ਸਾਡੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਕਿੱਲੇ ਆਉਦੇ ਆ ।
ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਣਕ ਵੱਢਕੇ ਹਸਾਬ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਕਰਪੈਨ ਆਲਾ ਪੁੱਛਦਾ ਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਮੀਨ ਆ ਓਦੋਂ ਆਖਣਗੇ ,"ਦੇਖਲਾ ਬਾਈ ਮਸੀਂ ਚੌਦਾਂ ਕ ਕਿੱਲੇ ਥਾਂ ਬਣਦਾ ਜਰ"।
3. ਬੱਸ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਮਾਂ ਕਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਭਰੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਕਨੈਟਰ ਆਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ," ਪਰਧਾਨ 'ਗਾਹਾਂ ਹੋਜੋ ਜਰ ਸਾਰੀ ਬੱਸ ਬੇਹਲੀ ਪਈ ਆ "।
4. ਬੰਦਾ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ , ਠੀਕ ਆ, ਪਰ ਤੜਕੇ 'ਲਾਰਮ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸੌਣ ਦਾ ਬਾਹਲਾ ਸਬਾਦ ਆਉਂਦਾ ਜਰ।
5.ਗਾਡਰਾਂ ਤੇ ਤਖਤਪੋਸ਼ ਰੱਖਕੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਵਹੀਕਲ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਵਹੀਕਲ ਬਣ ਗਿਆ ਪਤੰਦਰਾਂ ਨੇ ਨਾਂ ਧਰਤਾ ,"ਘੜੁੱਕਾ"
6. ਗੋੋਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਈ ਦੀਂਹਦਾ ਏਥੇ ਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਬੱਗਾ। ਆਪਣੇ ਮੁਲਖ ਦੇ ਰੰਗ ਮੇਨਲੀ ਦੋ ਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ , ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਜਾਂ ਬਾਹਲਾ ਕਾਲਾ।.....ਘੁੱਦਾ